Monthly Archives: Μαρτίου 2010

Chuck Berry "Johnny B. Goode"

Εμβληματικό τραγούδι του ροκ εντ ρολ, γραμμένο και ερμηνευμένο από τον Τσακ Μπέρι.

Κυκλοφόρησε σε σινγκλ στις 31 Μαρτίου 1958 και συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ του Μπέρι «Chuck Berry Is on Top» (Ιούλιος 1969).Το τραγούδι μιλά για το Αμερικάνικο Όνειρο, για έναν φτωχό επαρχιώτη νεαρό, που γίνεται σταρ με το ταλέντο του στην κιθάρα και τη σκληρή δουλειά.
Το «Johnny B. Goode» είναι ημιαυτοβιογραφικό και ο Μπέρι άντλησε την έμπνευσή του από τον βασικό του συνεργάτη, τον πιανίστα Τζόνι Τζόνσον, με τον οποίο έγραψε πολλά τραγούδια και στον οποίο οφείλεται ο αψεγάδιαστος ήχος του Μπέρι. Για το επώνυμο του ήρωα οι ιστορικοί του ροκ πιστεύουν ότι προήλθε από τον δρόμο, όπου γεννήθηκε ο Μπέρι, την Goode Αvenue του Αγίου Λουδοβίκου (St. Louis).

Το εναρκτήριο κιθαριστικό ριφ του τραγουδιού -ίσως το πιο φημισμένο του ροκ εντ ρολ- είναι κοπιαρισμένο νότα – νότα από το σόλο του κιθαρίστα Καρλ Χόγκαν στο τραγούδι του Λούις Τζόρνταν «Ain’t That Just Like a Woman» (1946). Το «Johnny B. Goode» είναι από τα δημοφιλέστερα και πιο χιλιοπαιγμένα τραγούδια. Τουλάχιστον 55 διασκευές του έχουν καταγραφεί από πρωτακλασσάτους καλλιτέχνες και συγκροτήματα όλων των ειδών της λαϊκής μουσικής.

Σχετικά…

Στις ΗΠΑ χρησιμοποιείται συχνά από Γιάννηδες της πολιτικής στις προεκλογικές τους εκστρατείες, όπως ο προεδρικός υποψήφιος των Δημοκρατικών Τζον Κέρυ το 2004 και ο προεδρικός υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών Τζον Μακ Κέιν το 2008.
Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε σ’ ένα δίσκο με τραγούδια από τη Γη ως δείγμα του αμερικάνικου πολιτισμού και μεταφέρθηκε στο διάστημα το 1977 με το διαστημόπλοιο «Βόγιατζερ».

source : www.sansimera.gr

Lyrics

Deep down Louisiana close to New Orleans
Way back up in the woods among the evergreens
There stood a log cabin made of earth and wood
Where lived a country boy named Johnny B. Goode
Who never ever learned to read or write so well
But he could play the guitar just like a ringing a bell

Go go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Johnny B. Goode

He used to carry his guitar in a gunny sack
Go sit beneath the tree by the railroad track
Oh, the engineerswould see him sitting in the shade
Strumming with the rhythm that the drivers made
People passing by they would stop and say
Oh my that little country boy could play

Go go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Go Johnny go
Go
Johnny B. Goode

His mother told him «Someday you will be a man,
And you will be the leader of a big old band.
Many people coming from miles around
To hear you play your music when the sun go down
Maybe someday your name will be in lights
Saying Johnny B. Goode tonight.»

Go go
Go Johnny go
Go go go Johnny go
Go go go Johnny go
Go go go Johnny go
Go
Johnny B. Goode

Θα το βρείτε μαζί με άλλες μεγάλες επιτυχίες του φοβερού και τρομερού κιθαρίστα και στην παρακάτω συλλογή :

Ζουν ακόμα σαλιγκάρια στην πόλη

Κυριακή ξημερώματα, γύρω στις εξίμισι, με ψιλόβροχο.

Από τα ελάχιστα -μετρημένα στα δάχτυλα ενός χεριού- άχτιστα οικόπεδα στο Παγκράτι, στη συμβολή των οδών Σπ. Μερκούρη – Βασ. Γεωργίου Β’ και Ριζάρη. Μαντρότοιχος ένα μέτρο περίφραξη κι από μέσα ευλογία στο θεριεμένο αγριόχορτο, να μη βλέπεις χώμα. Στη ράχη της μάντρας και στο πεζοδρόμιο αμέτρητα σαλιγκάρια, να προσέχεις πού να πατήσεις -ευτυχώς υπάρχει και η πρεσβυωπία!

Ζουν ακόμα σαλιγκάρια στην πόλη! σκέφτεσαι και θυμάσαι την παιδική σου γειτονιά -παρυφές Λυκαβηττού- που ξαμολιόσασταν οι πιτσιρίκοι στα αμέτρητα τριγύρω άχτιστα οικόπεδα και γεμίζατε λεκάνες με σαλιγκάρια. Στους περιπάτους προς Υμηττό βλέπω, συχνά, το απόβροχο, έναν-δυο που μαζεύουν σαλιγκάρια. Δεν συμφωνώ, αλλά αυτοί δεν δείχνει να πολυσκοτίζονται! Στην καρδιά του Παγκρατίου, τόσα σαλιγκάρια, από το μοναδικό άχτιστο οικόπεδο της περιοχής, πρώτη φορά έβλεπα, στα σχεδόν σαράντα χρόνια διαμονής μου!

Η πόλη -για όσους την παρατηρούν με αληθινό ενδιαφέρον, όχι για… επενδύσεις- φυλάει ακόμα στα σπλάχνα τούς σπόρους (θα μπορούσαμε να έχουμε αμέτρητες μικρές οάσεις αυτοφυούς βλάστησης με λιγοστά έξοδα και ελάχιστη φροντίδα!), τους καρπούς (σχεδόν κάθε χρόνο φτιάχνω μαρμελάδα από νεράντζια.. του δρόμου), τα σαλιγκάρια της και ό,τι άλλο δεν φανταζόμαστε, καθώς η φαντασία δεν συνηθίζει να ευδοκιμεί σε κινητά κουβούκλια, σε θέσεις καναπέδων έναντι τηλεοράσεων και σε κινητά τηλέφωνα. Απλώς, ως θύματα της μεγάλης μεταπολεμικής «συνωμοσίας των εργολάβων», την οποία χάψαμε με «καροτάκι» τα «μεγάλα έργα» (που ήταν απλώς μεγάλες κονόμες και καταβρόχθιση εξωτερικής βοήθειας και ανορθωτικών δανείων), δεν είδαμε -δεν μας άφησαν να δούμε- αυτό που σήμερα λένε πολλοί (αλλά δεν ξέρω πόσοι το εννοούν…) «μικρές κλίμακες». 
Από τις οποίες, πιστεύω, έχει -πάντα είχε- ανάγκη η Αθήνα.

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ
www.enet.gr

Τι συμβαίνει όταν ένας ελέφαντας πεθάνει στη Ζιμπάμπουε?

Οι ελέφαντες είναι προστατευόμενο είδος και ειδικά μέσα στα εθνικά πάρκα, κανείς δεν μπορεί να τους πειράξει. Αυτό όμως ισχύει για όσο το ζώο είναι εν’ ζωή. Στο εθνικό πάρκο Gonarezhou στην Ζιμπάμπουε ένας νεκρός ελέφαντας εντοπίστηκε από τους τοπικούς χωρικούς. Οι παρακάτω φωτογραφίες, δείχνουν τη συνέβη μέσα στις επόμενες 2 ώρες!

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ