Όπως Στρος έτσι θα κοιμηθείς…

Η ζωή είναι ένα μεγάλο εστιατόριο. Μπαίνεις μέσα, διαλέγεις, παραγγέλνεις, τρως, πίνεις, απολαμβάνεις και φυσικά στο τέλος έρχεται και η ώρα του λογαριασμού. Ότι και να γίνει δηλαδή στο τέλος πληρώνεις!
Κάτι ανάλογο έγινε και με εμάς, μόνο που το καταλάβαμε τώρα που ήρθε η ώρα του λογαριασμού. Ο λογαριασμός ωστόσο είναι λίγο φουσκωμένος, γιατί ενώ νομίζαμε ότι ήταν table d’hote και παραγγέλναμε χωρίς να κοιτάμε τιμοκατάλογο, ήρθε η ώρα του a la carte!
Έτσι, ενώ ο καθένας μας έφαγε κάτι λίγα σε ημιυπαίθριους, γρηγορόσημα, μαύρη εργασία, αυθαίρετα και έκτακτους διορισμούς με ολίγη sauce από φοροδιαφυγή, καλούμαστε να πληρώσουμε τα καγέν και τις πισίνες που έγιναν με μίζες φίνες, καθώς και τα «αναψυκτήρια» ή τα πούρα των μαίτρ της πολιτικής που μας σερβίριζαν συνοδευόμενοι ο καθένας από χιλιάδες γκαρσόνια, δημοσίους υπαλλήλους, που μας πλασάριζαν τόσα χρόνια το φαγητό πασπαλισμένο με φούμαρα.
Τώρα πιασμένοι στη μέγγενη του ΔΝΤ και της ΕΕ αναρωτιόμαστε αν η κατάσταση παλεύεται ή αν πρέπει να γίνουμε μετανάστες…

Από το Weekly Telecom

Posted on Μαΐου 6, 2010, in ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ. Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: