Monthly Archives: Μαρτίου 2011

Know what I mean? – Cannonball Adderley with Bill Evans

Digitally remastered by David Luke (1987, Fantasy Studios, Berkeley, California).
Digitally remastered by JVC using XRCD (Extended Resolution Compact Disc) technology.
Digitally remastered using 20-bit K2 Super Coding System technology.
This is a hybrid Super Audio CD playable on both regular and Super Audio players.
Possibly the best of Julian «Cannonball» Adderley’s many releases, 1961’s KNOW WHAT I MEAN? finds the alto saxophonist in a different setting. Usually found fronting hard-bop combos featuring his brother Nat on cornet, Adderley is here accompanied by pianist Bill Evans, bassist Percy Heath, and Modern Jazz Quartet drummer Connie Kay. In these more placid surroundings, Adderley showcases an entirely different side to his playing.
Accompanied by Evans’ impressionistic, watery piano and Kay’s low-key drums, Adderley’s lines are lighter and more peaceful than his usual bluesy tone. The opening «Waltz for Debby» and the moody «Who Cares» could pass for outtakes from Miles Davis’ KIND OF BLUE, a record on which both Adderley and Evans had played. KNOW WHAT I MEAN? is something of an anomaly for Adderley, but it’s a delightful one. This is an under-appreciated masterwork of modern jazz. The CD includes two alternate takes.

Recorded at Bell Sound Studios, New York, New York on January 27, February 21 and March 13, 1961. Originally released on Riverside (9433). Includes liner notes by Joe Goldberg and Orrin Keepnews.
Tracks 2,3,7,9,10 – January 27 , 1961
Tracks 5,6 – February 21 , 1961
Tracks 1,4,8- March 13 , 1961
Personnel: Cannonball Adderley (alto saxophone); Bill Evans (piano); Connie Kay (drums).
Liner Note Authors: Orrin Keepnews; Steve Hoffman; Joe Goldberg.
Recording information: Bell Sound Studios, New York, NY (01/27/1961-03/13/1961).

Photographer: Steve Schapiro.
Unknown Contributor Roles: Connie Kay; Percy Heath; Cannonball Adderley.
Personnel: Cannonball Adderley (alto saxophone); Bill Evans (piano); Percy Heath (bass); Connie Kay (drums).

Format FLAC

Track List
1. Waltz for Debby (5:14) (Bill Evans) (BMI) Solo transcription
2. Goodbye (6:12) (Gordon Jenkins) (ASCAP)
3. Who Cares ? (5:53) (George & Ira Gershwin) (ASCAP)
4. Venice (2:51) (John Lewis) (BMI)
5. Toy (5:05) (Clifford Jordan) (BMI)
6. Elsa (5:48) (Earl Zindars) (BMI)
7. Nancy (with the Laughing Face)(4:07) (Van Heusen-silvers)(ASCAP)
8. Know What I Mean? (4:55) (Bill Evans) (BMI)
on CD Reissue
*9. Who Cares ? (5:54)
*10.Know What I Mean? (7:01)

Depending on the nature of the person involved, success either dictates more and more compulsive activity, or else it permits relaxation. With Cannonball Adderley, the latter certainly appears to be the case; and this album can, among other things, serve as a testimonial to the truth of this impression.
Adderley is undeniably a successful, widely-acclaimed artist, and it may seem to some that his success came quickly. But it is more in the nature of what one night-club comic once referred to bitterly as «my overnight success after fifteen years.» To recap briefly, Cannonball came up to New York in the mid-‘5Os with a thorough background as a player and teacher in Florida, and soon found himself lauded, recorded, and a working bandleader. Being an altoist. he also found himself burdened with the tag «the new Bird» jazz writers being second only to sportswriters in attaching to players designations that might not do them any good). Subsequently and, he now feels, inevitably) his band foundered; thereafter he joined Miles Davis, and people really began to sit up and take notice. He left Miles to re-form his own group, which of course did establish Adderley as a full-fledged success. And that brings us to the present. For, once established, Cannon has remained that way, and has continued to pick up poll awards and capacity crowds almost as regularly as Willie Mays picks off long fly balls.
In a peculiar way, the present album is a result of that success. For it is something that Adderley might well not have dared attempt in the past, and that he might not have been able to convince a record company to do. It happens that I find this his most satisfying LP, but that is a purely subjective evaluation and might not even be acceptable as proof that musicians should be allowed to make the kind of records they really want to.
The nature of this album should be immediately apparent from Adderley’s choice of associates. Cannonball feels, and many agree, that pianist Bill Evans is unexcelled when moody delicacy is called for; Miles Davis, who once had both men in his band, agreed to such an extent that his repertoire changed appreciably during Evans’ tenure. And the presence of Evans need not limit moods or tempos, for as Cannonball is well aware, the pianist tends to display more pulsing strength behind a horn than with his own trio.
Cannonball’s own group evidences the importance he places on rhythm, and he has been equally astute in his choices for this date. Of course these two men have long played together constantly, but that is far from the only reason, or even the main one, for the inclusion of bassist Percy Heath and drummer Connie Kay. With the Modern Jazz Quartet, they are regularly called upon to play the most subtle and difficult music. As one consequence of this, they can provide the most powerful rhythm pulses at an often infinitesimal level of volume. Add to all this the element of spontaneity that inevitably comes with their playing unfamiliar music In a fresh setting and you have an almost perfect situation
The union exposes unexpected facets of all four men, but primarily it reveals a different and possibly unfamiliar side of Julian Adderley.It would be unkind to affix a new label to him after he has finally rid himself of That old Parker-linked one, but it is difficult to resist calling him «the new Benny Carter»: there is a basically Carter-esque approach to ballads, but one that is fully cognizant of all that has taken place since Carter first made his great reputation. It sings, it is light, it is airy – and it is still very much Cannonball.
Then, of course, there is the material. Two pieces, chosen by Evans, are selections he is especially familiar with and fond of playing. One is his own Waltz for Debby, which first appeared some years ago in a brief solo version on Bill’s initial Riverside album, «New Jazz Conceptions,» and most recently re-appeared as the title tune of an LP recorded by his trio at the Village Vanguard. Here it undergoes further alteration with the addition of Cannonball’s summery horn. The other piece, Elsa, by Evans’ friend Earl Zindars, is surely one of the most pensively lovely of all jazz waltzes. It was also previously recorded by Bill (in the album «Explorations») and here, by the absence of one note, Evans shows how his feeling about the number has now changed.
Clifford Jordan’s Toy is a by-product of Adderley’s sometime capacity as an A&R man, having appeared on an album by Jordan that he produced for Riverside. Cannon plays it with one astonishing nod in the direction of Ornette Coleman, as well as a brief reference to John Lewis’ Golden Striker. The latter was part of the score for the film «No Sun in Venice,» which also included Venice, a number that is atypical of Lewis in that it is very close to the popular song form. Adderley plays it here with an unusual and affecting soto voce dancing quality.
Possibly the poignant sadness of Gordon Jenkins’ Goodbye (originally Benny Goodman’s sign-off theme) has led most jazzmen to shy away from it, but that same quality serves quite well in an album such as this one, where emotion is clearly not something to be feared. Jazz versions of Nancy (for a long time almost the exclusive property of Frank Sinatra) are similarly rare, but its pensiveness is perfectly suited to the talents of Adderley and Evans, as they eloquently demonstrate.
Who Cares? is the most overt rocker of the set, and on Evans’ solo evokes a startling reminiscence of the light, dancing quality that was one of the chief delights of the Miles Davis band in its Garland-Chambers-Philly Joe period. Know What I Mean? was created in the recording studio by Evans, at Adderley’s special request Its modal style suggests the days when he and Bill were with Miles, and its title derives from a phrase Cannon is fond of using. The question is one for which you should have an affirmative answer long before reaching its closing spot on the LP.
Not all of these selections are ballads, by any means, but the whole album is filled with the aura of relaxation we began by mentioning. Ordinarily, this would get to be referred to rather tritely as an «after-hours» mood, but in this instance it can be recognized as simply a matter of four highly skilled artists away from their usual tasks and delighting in one another’s musical company. Nothing more really need be said about the results of their meeting than that the feeling of delight come: through.
JOE GOLDBERG

Η ΡΕΜΠΕΤΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ – ΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: 1975
ΠΑΙΖΟΥΝ:
ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΝΑΚΗΣ: Μπουζούκι
ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ: Ακορντεόν
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κιθάρα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Μπαγλαμά


«…το πιθανότερο είναι ότι η επιτυχία της Ρεμπέτικης Κομπανίας οφείλεται στο ότι ξανάπαιξε τα τραγούδια αυτά με τα παλιά ακουστικά όργανα, μένοντας πιστή στις πρώτες εκτελέσεις. Σε τέτοιο μάλιστα σημείο μιμηθήκαμε τον ήχο των παλαιών εκτελεστών, ώστε – εκτός από τα δικά μας – επαναλάβαμε και τα δικά τους λάθη.»

Γ. Ι. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
Φεβρουάριος 1995

Περιεχόμενα
1. Τα μπλε παράθυρα (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
2. Το οργανάκι (Κοντογιάννης-Δημητριανάκης)
Συνθέτης Γ. Μητσάκης
3. Να γιατί περνώ (Κοντογιάννης-Δημητριανάκης)
Συνθέτης Β. Τσιτσάνης
4. Αν πάθεις και καμιά ζημιά (Κοντογιάννης)
Συνθέτης Β. Τσιτσάνης
5. Πάλι τραγούδι θα σου πω (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
6. Μυστήριο Ζεϊμπέκικο (Οργανικό)
Συνθέτης Κυρ. Χαλκιάς
7. Ο Μητσάκης (Κοντογιάννης)
Συνθέτης Γ. Μητσάκης
8. Το Χριστινάκι (Δημητριανάκης- Κοντογιάννης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
9. Ο αραμπατζής (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
10. Ηλιοβασίλεμα σωστό (Κοντογιάννης)
Συνθέτες Γ. Λαύκας-Κ. Μάνεσης
11. Ο θερμαστής (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Γ. Μπάτης
12. Και συ δεν έχεις μπέσσα (Κοντογιάννης)
Συνθέτες Γ. Μητσάκης-Δ. Σεμσης


«ΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΡΑΘΥΡΑ»
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ 1η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

cesaria evora – MISS PERFUMADO

Audio CD (June 16, 1998)
Original Release Date: June 16, 1998
Number of Discs: 1
Label: Elektra / Wea
ASIN: B000006R55
Format FLAC / mp3_320Mbps


Track Listings


1. Sodade
2. Bia
3. Cumpade Ciznone
4. Direito Di Nasce
5. Luz Dum Estrela
6. Angola
7. Miss Perfumado
8. Vida Tem Um So Vida
9. Morabeza
10. Recordaï
11. Lua Nha Testemunha
12. Barbinco
13. Tortura
 

Amazon Editorial Reviews
Amazon.com’s Best of 1998
Cesaria Evora asked heartache to come in and set a spell. The morna, the slow, rhythmically balladic blend of African blues and the Portuguese fado, was the perfect medium. Released in 1998 in the United States, this 1992 album about nostalgia, longing, hit-and-run lovers, and the sea features titles like «Barbincour» («The Conman») and «Torura» («Torture»). Not the least of Evora’s magical appeal is that her smooth, honey-rich vocals suggest a universe of passion and pain with nary a spasm of self-pity to break the spell.                          —Elena Oumano
Most Helpful Customer Reviews
5.0 out of 5 stars A sublime introduction to world music, December 25, 1998
This review is from: Miss Perfumado (Audio CD)
Cesaria is a diva that is without doubt. Miss Perfumado is a wonderful blend of everything that you would imagine Cape Verde to be; African and Portugese, hot and beautiful. When you listen to this album, close your eyes and you can almost smell the sea, feel the sand on your feet and the sun on your back. Equally you will feel that you share the anxieties, pleasures and pain that Diva Evora sings about. The rhythms in the track Angola are delicious. Do not be surprised if you find that you cannot stop your toe tapping and if your body just gets up to dance just enjoy. Listening to Miss Perfumado will make you want to go to Cape Verde (or find out where the hell it is if you don’t know already). Do you get the impression that I like this cd? I love it and always will!
5.0 out of 5 stars WOW! INCREDIBLE, July 5, 2000
By mark pestonji (woodland hills, ca USA)
This review is from: Miss Perfumado (Audio CD)
A voice has never moved me as much as cesaria has. Her voice is so seductive and passionate that it takes your mind to another place. Her other albums are great, but this is the best. a definite must hear and must have for any collection
Άλλες σχετικές αναφορές:
Τζων Μπόης

Σωκράτης Μάλαμας – ΠΕΡΑΣΜΑ

Είναι ο κόσμος πέρασμα/ και η αγάπη κέρασμα/ αντάλλαγμα δεν έχει
«Πέρασμα» είναι ο τίτλος του νέου άλμπουμ του Σωκράτη Μάλαμα σε μουσική δική του και στίχους Άλκη Αλκαίου, με τη συμμετοχή της Μελίνας Κανά σε πέντε τραγούδια. Η συνεργασία Σωκράτη Μάλαμα – Άλκη Αλκαίου, μας έχει χαρίσει και στο παρελθόν μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια της δισκογραφίας τους και εδώ για άλλη μία φορά αποδεικνύεται πόσο ταιριαστά δένουν οι στίχοι του Αλκαίου με τη μουσική του Μάλαμα. Τραγούδια που έχουν να κάνουν με τα κοινά τους όνειρα, με τον υπόγειο πόνο, με τα συναισθηματικά αδιέξοδα, με την απώλεια της ομορφιάς, με την τυφλότητα, με τις κοινωνικές διαπιστώσεις, με τον έρωτα, με την αγάπη, με το χτίσιμο και το γκρέμισμα των ψευδαισθήσεων. Τραγούδια σε φόρμες λαϊκές αλλά με την ιδιαίτερη σφραγίδα του Μάλαμα που τα κάνει απόλυτα αναγνωρίσιμα και μοναδικά.
Λιτός, με τη συνοδεία μόνο της κιθάρας του, ο Σωκράτης Μάλαμας ξεδιπλώνει -και ταυτόχρονα προκαλεί- δυνατά συναισθήματα μέσα από τα νέα του τραγούδια, με μία εσωτερικότητα που καθηλώνει και συγκινεί. Η συνεργασία του με τη Μελίνα Κανά μετά από αρκετά χρόνια, είναι ένα γεγονός που οι περισσότεροι ακροατές της μουσικής του περίμεναν με προσμονή! Η Κανά έχει αποδειχτεί μέσα στα χρόνια, η ιδανική γυναικεία φωνή των τραγουδιών του και η ερμηνεία της εδώ, έρχεται τόσο φυσική και αναπόφευκτα ιδεατή, σαν να μην έλειψε ποτέ.
Τα χειρόγραφα των στίχων στο ένθετο του άλμπουμ, είναι του Άλκη Αλκαίου.
e-orfeas.gr

Τίτλος: Πέρασμα
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας – Μελίνα Κανά
Κυκλοφορία: 12/2010 (Lyra)
format mp3_320Mbps
Tracklist:
1. ΒΡΑΔΥΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΛΙΕΣ – Μελίνα Κανά
2. ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ – Σωκράτης Μάλαμας
3. ΔΕΥΤΕΡΟΠΡΙΜΑ – Μελίνα Κανά
4. ΟΙ ΜΥΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ – Σωκράτης Μάλαμας
5. ΤΟ ΠΙΘΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ – Μελίνα Κανά
6. ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΟ – Σωκράτης Μάλαμας
7. ΤΑ ΦΡΥΓΑΝΑ – Σωκράτης Μάλαμας
8. ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ – Μελίνα Κανά
9. ΙΛΙΓΓΟΣ – Σωκράτης Μάλαμας
10.ΚΟΛΛΑ ΛΕΥΚΗ – Σωκράτης Μάλαμας
11.ΤΟ ΘΑΥΜΑ – Μελίνα Κανά
12.ΡΕΣΤΑ – Σωκράτης Μάλαμας
13.ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΙΙ – Σωκράτης Μάλαμας

Παιδιά ο δίσκος είναι Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο Σ!!!
Μόνο με λίγες ακροάσεις που πρόλαβα να κάνω θα παραθέσω την μέχρι τώρα άποψη μου…
Ο Μάλαμας επιστρέφει στην «πηγή» των τραγουδιών, όπως αυτά γράφονται με μια κιθάρα και σε αυτό τον δίσκο είναι σαν να μας καλεί στον δικό του κόσμο, χωρίς μουσικούς, να ακούσουμε τα τραγούδια σα να είμαστε παρόντες τη στιγμή που δημιουργούνται…
Μας παρουσιάζει τα καινούργια του τραγούδια τρία χρόνια μετά τους αμφιλεγόμενους «Δρόμους» (για κάποιους η πιο «απλή» δουλειά του), πέντε χρόνια μετά το ηλεκτρικό και «ψαγμένο» «Άδειο δωμάτιο» και 9 χρόνια μετά το «ακουστικό» «ΕΝΑ»….
Ένας Σωκράτης με διάθεση «μινιμαλ» αλλά τόσο βαθιά ουσιαστικός όσον αφορά την τέχνη… Για μένα είναι σα να επιστρέφει (κατά κάποιο τρόπο) στον δίσκο «ΕΝΑ» αλλά με διαφορετική προσέγγιση στην ενορχήστρωση (η οποία σημειωτέον είναι εξ ολοκλήρου με δύο ακουστικές κιθάρες) με πιο «ψαγμένες» και «πλούσιες» μελωδικές γραμμές, μας παραθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα άλμπουμ του, παιγμένα μόνο με κιθάρα…
Αυτό θα πει καλλιτέχνης, αυτή είναι η ουσία της τέχνης… Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς «περιτύλιγμα» για να έρθουν τα τραγούδια καλύτερα στο αυτί του ακροατή και εδώ ο Μάλαμας είναι πολύ μακριά από την λογική του «σουξέ» (βλέπε «Πριγκηπέσα») αλλά βυθισμένος στην ουσία των τραγουδιών…
Τι να πω, ο άνθρωπος όταν πιάνει να παίξει κιθάρα «ζωγραφίζει», κάθε νώτα μια πινελιά και στο τέλος βγαίνει ένα πανέμορφο πολύχρωμο έργο που αγγίζει τη ψυχή μας… Πόση έμπνευση διαθέτει όταν τα δάχτυλα ακουμπάνε στις χορδές… Ακόμα και σε εμάς που ασχολούμαστε με την μουσική και παίζουμε κιθάρα, μας δείχνει για άλλη μια φορά πόσο «λίγοι» είμαστε… Κάθε νότα και ένα ταξίδι…
Οι στίχοι του Άλκη Αλκαίου απίστευτοι (και αυτός μακριά από η λογική του «σουξέ») δίνει στον Μάλαμα ένα «πλούσιο υλικό» με βαθύτερο νόημα από τα συνηθισμένα…
Η Μελίνα Κανά, δέκα χρόνια μετά επιστρέφει σε δίσκο του Σωκράτη και αποδεικνύει πως είναι η πιο κοντινή φωνή στην τραγουδοποιία του Μάλαμα, η γυναικεία χροιά των τραγουδιών του, θα μπορούσε άνετα να συμμετέχει σε κάθε δίσκο του…
Μια νοσταλγική επιστροφή στον Μάλαμα που αγαπήσαμε, «βουτιά» σε παλιά λημέρια αλλά με διαφορετική προσέγγιση και παράλληλα μια νέα αρχή σε σημαντικά πράγματα που έχει ακόμα να μας δώσει…
Ένας δίσκος «διαμάντι», μια αναφορά στην ουσία της τέχνης, ένας καλλιτέχνης «ταξιδευτής» των ψυχών…
Σε ευχαριστούμε Σωκράτη…
Reason

Ν. ΞΥΔΑΚΗΣ – Μ. ΡΑΣΟΥΛΗΣ : Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ / ΤΑ ΔΗΘΕΝ

Συνθέτης: ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ
Στιχουργός: ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

Τραγουδούν
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ – ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Περιεχόμενα
01 ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟ – Διονύσης Σαββόπουλος
02 ΚΥΡ ΔΙΕΥΘΥΝΤΑ ΤΩΝ ΔΙΣΚΩΝ – Νίκος Παπάζογλου (μουσική Νίκος Παπάζογλου)
03 ΤΡΕΛΗ ΚΙ ΑΔΕΣΠΟΤΗ – Νίκος Παπάζογλου
04 ΣΑΝ ΤΟ ΔΑΣΑΚΙ – Σοφία Διαμάντη
05 ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ – Νίκος Παπάζογλου
06 ΜΗ Μ’ ΑΠΟΚΑΛΕΙΣ ΤΕΜΠΕΛΗ – Νίκος Παπάζογλου
07 ΧΑΒΑΛΕΔΙΑΡΙΚΟ – Δημήτρης Κοντογιάννης, Σοφία Διαμάντη, Νίκος Παπάζογλου
08 ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙΣ – Σοφία Διαμάντη, Νίκος Παπάζογλου
09 ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑ – Νίκος Παπάζογλου (στίχοι Τάκης Σιμωτάς)
10 ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ – Νίκος Παπάζογλου, Δημήτρης Κοντογιάννης
11 ΑΠΟ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΥΠΑΡΧΩ – Νίκος Παπάζογλου
12 ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ – Νίκος Παπάζογλου
13 ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΗ ΣΟΥ – Διονύσης Σαββόπουλος


Audio Format: MP3
Quality (bitrate): 320 kbs

Σχετικά δημοσιεύματα
musicheaven.gr A μέρος, musicheaven.gr B μέρος
Μανώλης Ρασούλης: Η δύναμη της «Εκδίκησης της γυφτιάς»

Συνθέτης: ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ
Στιχουργός: ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ


Τραγουδούν
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ – ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Περιεχόμενα
01. ΤΟ ΚΟΤΛΕ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑΚΙ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
02. ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ – ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
03. ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΚΟΣ ΚΑΙΡΟΣ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
04. ΤΑ ΜΗΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΡΙΝΑ – ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
05. ΔΕΥΤΕΡΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ – ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
06. ΦΙΛΕ ΑΔΕΛΦΗ ΨΥΧΗ – ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
07. ΣΟΥΞΕΔΙΑΡΙΚΟ – ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
08. ΚΑΝΕ ΠΩΣ Μ’ ΑΓΑΠΑΣ – ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ / ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΣΟΦΙΑ
09. ΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΖΟΡΙΚΟΣ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
10. ΜΟΙΡΑ ΔΕΝ Μ’ΑΡΩΤΗΣΕΣ – ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
11. ΤΡΕ ΖΟΛΙ ΚΙ ΩΡΑΙΑ – ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
12. ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ – ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΝΙΚΟΣ / ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΣΟΦΙΑ
13. ΣΑΝ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ – ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ


Audio Format: MP3
Quality (bitrate): 192 kbs


Σχετικά δημοσιεύματα
In.gr

Ry Cooder & Manuel Galbán – Mambo Sinuendo

MAMBO SINUENDO won the 2004 Grammy Award for Best Pop Instrumental Album. «Patricia» was nominated for the 2004 Grammy Award for Best Pop Instrumental Performance.

Ry Cooder, the guitarist/composer/arranger behind the Buena Vista Social Club and numerous film scores (JOHNNY HANDSOME, PARIS, TEXAS), is back with a suave collection of tunes infused with more of the sinuous rhythms from Cuba. Just as we are comfortably settling into the seductive feel set up on the opening track, «Drume Negrita,» enter Mr. Cooder’s languorous pedal steel and we are transported beyond the south-of-the-border to a place both exotic and intriguing. On this set, Cooder is teamed with the leader of the popular 60’S and 70’s group Los Zafiros, Manuel Galban. Galban and Cooder trade tasty and occasionally quirky riffs that put their distinctive guitars front and center. The mutual admiration these artists have for one another exudes a contagious warmth and wealth of good humor that underlies all the proceedings. The temperature rises on «Monte Adentro,» courtesy of a wonderfully lucy-goosey rhythm section and a tres solo by Mr. Cooder and on the title track, a melody in signature style is served up by none other than Herb Albert.

As Cooder has written – »You can look at this as a road trip through different worldless fantasy landscapes. Sometimes you’re in bright daylight, sometimes the streets are dark & empty. You’re riding with the Conjunto Sinuendo – drummers Jim Keltner & Joachim Cooder, Conga-player »Anga» Diaz, & bassist Cachaito Lopez, to hold you on the road. High performance Twang!» Slipcase. Nonesuch. 2003.

Recorded at Egram Studios, Havana, Cuba; Capitol Studios and Sound City Studios, Los Angeles, California.

Personnel: Ry Cooder (guitar, slide guitar, steel guitar, electric piano, vibraphone, tres); Manuel Galban (guitar); Herb Alpert (trumpet); Orlando Cachaito Lopez (bass); Jim Keltner, Joachim Cooder (drums); Gregorio Hernandez Rios «Goyo», Maximino Duquesne Martinez, Marcos H. Scull, Yosvani Diaz (bata drums); Miguel «Anga» Diaz (conga); Juliette & Carla Commagere (background vocals).
cdUniverse

Tracklisting
This information from Billboard.com
Duerme Negrita (Ernesto Grenet) — 5:00
Monte Adentro (Arsenio Rodríguez) — 2:53
Los Twangueros (Manuel Galbán/Ry Cooder) — 4:42
Patricia (Perez Prado) — 3:29
Caballo Viejo (Simón Díaz) — 3:51
Mambo Sinuendo (Manuel Galbán/Ry Cooder/Joachim Cooder) — 2:31
Bodas de Oro (Electo Rosell «Chepin») — 4:40
Échale Salsita (Ignacio Piñeiro) — 4:27
La Luna en Tu Mirada (Luis Chanivecky) — 4:13
Secret Love (Paul Francis Webster/Sammy Fain) — 5:49
Bolero Sonámbulo (Manuel Galbán/Ry Cooder) — 4:31
María la Lo (Ernesto Lecuona) — 4:19



Απ’ όλους τους χαρακτήρες στο Buena Vista Social Club, ο Manuel Galban ήταν αυτός που φαινόταν πιό πιθανό να «σκεφτεί λίγο διαφορετικά». Του αρέσουν οι πειραματισμοί. Μεγαλώνοντας στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, βρέθηκε στην εποχή που η Κουβανική μουσική άρχισε ν’ακολουθεί ποπ και τζαζ δρόμους, μέσα από τις φουτουριστικές δημιουργίες συνθετών όπως ο Perez Prado και ο Frank Emilio, που οδηγούσαν τη λάτιν μουσική πέρα απ’ την παράδοση… 

Ο Galban τότε ήταν μέλος των Los Zafiros,ενός Κουβανικού Doo-wop σχήματος,στο οποίο είχε το ρόλο του κιθαρίστα και του ενορχηστρωτή.
Την ώρα που οι περισσότεροι μουσικοί,στην ερώτηση «Πως θα έπαιζε ο Lenny Tristano το Danzon ;»,θα σου απαντούσαν πως ο Lenny έχει πεθάνει και γι’αυτό δεν έχουν ιδέα,ο Galban ενδιαφέρεται γιά τη μουσική σαν κάτι το φανταστικό.

Ο Ry Cooder είναι ένας «μουσικός του κόσμου», ο οποίος έκανε τον κόσμο να στραφεί στη μουσική της Κούβας, χάρη στη συνεργασία του με ντόπιους μουσικούς (Buena Vista Social Club 1997).
Γνωστός γιά τις συνεργασίες του, με τον Ινδό κιθαρίστα Vishwa Mohan Bhatt (Meeting by The River 1993) και τον Αφρικανό Ali Farka Toure (Talking Timbuktu 1995), αλλά και τη συμμετοχή του στο Let it Bleed των Rolling Stones και τη δημιουργία του soundtrack της ταινίας, Παρίσι Τέξας του Wim Wenders, ο Cooder φαίνεται να μη γνωρίζει μουσικά σύνορα.«Όλοι οι μουσικοί μοιάζουν μεταξύ τους.Αν σκεφτείς τι τους ταρακουνά και τι τους αγγίζει,είναι το ίδιο πράγμα, απλά σε διαφορετικές εκδοχές»,θα πει.
Έξι χρόνια μετά το Buena Vista, ο Cooder ήθελε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό.

Ο Galban και ο Cooder, ένοιωσαν πως υπάρχει ένας ήχος, ο οποίος δεν έχει εξερευνηθεί.Μιά Κουβανική ορχήστρα, με ηλεκτρική κιθάρα, που θα μπορούσε να μιμηθεί την ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ’50.
Οι δύο κιθαρίστες πλαισιώθηκαν από δύο ντράμερς,κρουστά και μπάσο,σε μιά εκδοχή «σεξτέτου», με αρκετή ιπποδύναμη που θυμίζει Big Band, όμως και τη λεπτότητα ν’αποκαλύψει το μυστήριο κλασσικών κομματιών, και βρέθηκαν στον cool κόσμο της Mambo-Jazz. Κάπου ανάμεσα στον Perez Prado και τον Henry Mancini.
Μπορείτε να δείτε το Mambo Sinuendo σαν ένα δρόμο με φανταστικά τοπία.Μερικές φορές βρίσκεστε στο φως της ημέρας,κι άλλες φορές οι δρόμοι είναι σκοτεινοί και άδειοι.
Ταξιδεύετε κι έχετε τους Ry Cooder, Manuel Galban (κιθάρες) Jim Keltner, Joachim Cooder (ντραμς) Conguero “Anga” Diaz (κονγκας) και τον μαέστρο Cachaito Lopez (μπάσο), γιά να σας κρατούν στο δρόμο.
Το Mambo Sinuendo, είναι Κουβανική ψυχή σε υψηλή απόδοση και φαίνεται πως οι μουσικοί το διασκέδασαν.
lemonc_www.musicheaven.gr 

Ibrahim Ferrer – Buenos Hermanos

BUENOS HERMANOS won the 2004 Grammy Award for Traditional Tropical Latin Album.

Ibrahim Ferrer’s first project in four years once again found him in the studio with producer/guitarist Ry Cooder. The result is BUENOS HERMANOS, yet another trip into the world of traditional Cuban music, sparked by the success of the Buena Vista Social Club. Cooder rides herd on a collection that’s an irresistible collage of bottom-heavy congas and bongos, plunking bajo, call-and-response vocals, and horn arrangements that bob and weave throughout. Ferrer’s rich vocal style slips in perfectly, whether he’s bouncing along in the spry «Boquinene» or ripping up the sizzling son «Hay Que Entrale a Palos a Ese.»

Ferrer’s skill as a balladeer comes through readily as he caresses each word in the lush bolero «Mil Congojas,» buoyed by the guitars of Cooder and Los Zafiros member Manuel Galban. Equally impressive are guest appearances by Flaco Jimenez, whose squeezebox is the perfect complement to Ferrer’s croon, and the Blind Boys of Alabama, whose uplifting harmonies on «Perfume de Gardenias» transcend any language barriers. Even «Oye El Consejo,» a metaphorical song dealing with Cuban society’s complex attitude towards race, provides a chance to shake your hips while making you think.

Ferrer’s first release since 1999s gold-certified debut Buena Vista Social Club Presents. Ibrahim Ferrer is full of surprises. The band includes Blind Boys of Alabama and Jon Hassell on trumpet. 13 tracks with Slipcase. Nonesuch. 2003.

Recorded at Egrem Studios, Havana, Cuba.

Personnel: Ibrahim Ferrer (vocals); Clarence Fountain, Joe Williams (vocals); Manuel Galbán (acoustic guitar, electric guitar, piano, organ); Ry Cooder (acoustic guitar, electric guitar); Mario Fernandez, Gerardo García, Silvio Duquesne, Ariel Sarduy, Ana Julia Badia, Rogelio Martinez, Jr., Hugo Cruz (violin); Robert Herrera, José G. Marón, Marta Amelia Salgado, Ricardo Fernandez, Enrique Navarro (viola); Alejandro Rodriguez , Arelis Zaldivar, Roy Avila (cello); Flaco Jiménez (accordion); Pantaleón Sánchez, Modero Mekanisi, Javier Zalba (alto saxophone); Rafael ‘Jimmy’ Jenks, Antonio Jimenez, Gil Bernal, Alfred Thompson (tenor saxophone); Ventura Gutierrez (baritone saxophone); Luis Alemañy, Jon Hassell , Manuel «El Guajiro» Mirabal, Alejandro Pichardo (trumpet); Chucho Valdés, Roberto Fonseca (piano); Jim Keltner, Joachim Cooder (drums); Miguel «Angá» Diaz (congas, bongos, claves); Demetrio Muniz, Bernardo Choven Garcia (congas); Isél Martínez (bongos); Amadito Valdés (timbales).

Audio Mixer: Jerry Boys.

Recording information: EGREM Studios, Havana, Cuba; Sound City Studios, Los Angeles, CA; Sunset Studios.

Photographer: Christian Jaspars.

Personnel includes: Ibrahim Ferrer (vocals); Manuel Galban (electric guitar, organ); Ry Cooder (electric guitar); Lemay Olano, Rogelio Martinez (violin); Roberto Herrera (viola); Arley Zaldivar (cello); Flaco Jimenez (accordion); Javier Zalba, Pantaleon Sanchez (alto saxohone); Antonio Jimenez, Carlos Oviedo (tenor saxophone); Ventura Gutierrez (baritone saxophone); Jon Hassell, Manuel «Guajiro» Mirabel (trumpet); Chucho Valdes, Roberto Fonseca (piano); Orlando «Cachaito» Lopez (bass); Joachim Cooder (drums); Amadito Valdes (timbales); Miguel «Anga» Diaz (bongos, congas, clave); Jim Keltner, Joachim Cooder (percussion); Pepe Maza, Alberto » Virgilio» Valdes, Juliette Commagere, Carla Commagere (background vocals); The Blind Boys Of Alabama.

Tracks

1 Boquiñeñe
2 Buenos hermanos
3 La música cubana
4 Guaguancó Callejero
5 Naufragio
6 Como el arrullo de palma
7 Perfume de gardenias
8 Mil congojas
9 Hay que entrarle a palos a ése
10 No tiene telaraña
11 Fuiste cruel
12 Boliviana
13 Oye el consejo

cdUniverse 

ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ – ΤΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ

24 αθυρόστομα τραγούδια της Αποκριάς.
Η πιο διάσημη έκδοση του Συλλόγου. Τα «ανίερα-ιερά» τραγούδια της Αποκριάς με την ιερή τους αθυροστομία ετάραξαν τα νερά των σεμνότυφων καπηλευτών της παράδοσης. Ο διπλός δίσκος με τα είκοσι τέσσερα κομμάτια συνοδεύεται από εκτενή κείμενα που αναλύουν το παγανιστικό τελετουργικό πλαίσιο εντός του οποίου λέγονται τα τραγούδια, τραγούδια συνδεδεμένα με συγκεκριμένη εποχή του κοσμικού χρόνου και με ρόλο ιερό κατά τις αντιλήψεις των ανθρώπων της παραδοσιακής αγροτικής κοινωνίας. Παράλληλη έκδοση σε LP και CD.

Εισαγωγικό σημείωμα
Το βέβηλο και το άσεμνο είναι μια πτυχή του λαϊκού μας πολιτισμού που ελάχιστα έχει ανιχνευθεί και μελετηθεί, μια που «επί δεκαετίες, ίσως και αιώνες -όπως παρατηρεί ο καθηγητής Μ. Μερακλής- η υποκριτικά επίπεδη αστική ηθική» και σεμνοτυφία των διανοούμενων συλλογέων την αποσιώπησε και την αγνόησε, παραποιώντας την αλήθεια κάποιων συγκεκριμένων πολιτισμικών φαινομένων. Στην κάλυψη αυτού του κενού θέλει να συμβάλει ο Σύλλογος μας με την παρούσα έκδοση, παρουσιάζοντας τα -από κάθε άποψη σημαντικά- αθυρόστομα τραγούδια της Αποκριάς.


Η επιλογή και παρουσίαση του συγκεκριμένου κυρίως είδους αποκριάτικων τραγουδιών δεν πρέπει να θεωρηθεί αυθαίρετη και παραπλανητική: Τα αθυρόστομα τραγούδια του είδους αυτού είχαν επίσης συγκεκριμένο και αποκλειστικό χρόνο εκτέλεσης και λειτουργίας, ξεχωριστά από τα αναρίθμητα άλλα τραγούδια, σατιρικά και μη, που λέγονταν κατά τη διάρκεια της Αποκριάς.

Πιστεύουμε πως η πυκνότητα και η ζωντάνια της ηχογράφησης θα μπορέσει ν’ αποδώσει πιο παραστατικά την ένταση και αισθησιακή φόρτιση του περιορισμένου χρόνου που αναλογούσε στα τραγούδια αυτά, να βοηθήσει στη δημιουργία του ειδικού εκείνου κλίματος κοινωνικής, πνευματικής και σεξουαλικής απελευθέρωσης και εκτόνωσης που συντελούνταν μέσα στο οργιαστικό γλέντι της Τρανής Αποκριάς και που οι αυστηρά οργανωμένες παραδοσιακές κοινωνίες είχαν τη σοφία να προβλέπουν και να επιτρέπουν.

Έρευνα, Επιλογή, Μουσική επιμέλεια: Δόμνα ΣΑΜΙΟΥ. 
Κείμενα: Μιχάλης Ζ.Κοπιδάκης, καθηγητής Κλασσικής Φιλολογίας Α.Π.Θ.. Λάμπρος Λιάβας, Εθνομουσικολόγος, Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μιράντα Τερζοπούλου, Λαογράφος Εθνολόγος, Ερευνήτρια στο Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
Αγγλική μετάφραση: Νταϊάνα Farr-Λούη (κείμενα), John Leatham (στίχοι).
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Λίκα Φλώρου.
Επιμέλεια κειμένων Κοραλία Σωτηριάδου, Αντιγόνη Φιλιπποπούλου.
Ένθετο βιβλίο 128 σελίδων με φωτογραφίες, τους στίχους των τραγουδιών και άλλες πληροφορίες. 



A/A ΤΙΤΛΟΣ
1 ΚΑΛΕΣΜΑ
2 ΤΟΥΤΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟ ‘ΧΟΥΝΕ (Νάξου)
3 ΜΕ ΤΗ ΘΕΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΟΝΤΥΛΩ (Μικράς Ασίας)
4 ΜΠΑΛΟΣ (Χορός Κυκλάδων, οργανικό)
5 ΤΙΣ ΜΙΓΑΛΙΣ ΑΠΟΥΚΤΡΙΕΣ (Τυρνάβου)
6 ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΟ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ (Δρυμού Ελασσόνας)
7 ΘΕΙΑ ΜΟΥ ΝΙΚΟΛΑΚΑΙΝΑ (Καρύστου)
8 ΠΕΝΤΕ ΔΕΚΑ ΠΑΠΑΔΙΕΣ (Καστοριάς)
9 Ο ΓΙΑΝΝΑΡΟΣ ΕΠΟΘΑΝΕ (Καρπάθου)
10 ΠΥΡΓΟΥΣΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ (Χίου, Οργανικό)
11 ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΣΙΑ (Δρυμού Ελασσόνας)
12 ΣΑΡΑΝΤΑ Μ’ΝΙΑ ΜΙ ΚΥΚΛΟΥΣΑΝ (Κοζάνης)
13 ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ Ο ΕΡΗΜΟΣ (Θράκης)
14 ΝΑ ‘ΜΟΥΝ ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ (Στερεάς Ελλάδας)
15 ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΠΑΝΕΥΤΗΚΕ (Τυρνάβου)
16 ΛΙΒΑΝΑΤΕΙΚΟ ΚΑΓΚΕΛΙ (Χορός Ρούμελης, οργανικό)
17 ΓΙ’ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ (Μακεδονίας)
18 ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΣ ΗΡΚΟΥΝΤΑΝΕ (Πάτμου)
19 ΟΥ ΠΑΠΠΟΥΣ ΟΥ ΡΑΓΚΑΒΕΛΑΣ (Κοζάνης)
20 ΤΗΝ ΤΡΑΝΗ ΤΗΝ ΑΠΟΚΡΙΑ (Δρυμού Ελασσόνας)
21 ΓΕΡΑΣΑ, ΜΩΡΕ ΠΑΙΔΙΑ (Ρούμελης)
22 ΠΩΣ ΤΟ ΤΡΙΒΟΥΝ ΤΟ ΠΙΠΕΡΙ (Ηπείρου)
23 ΚΑΒΟΝΤΟΡΙΤΙΚΟ (Χορός Εύβοιας, οργανικό)
24 ΠΕΘΑΝ’ Ο ΚΡΕΑΣ (Ρούμελης)


24grammata.com/ Λαογραφία
Δόμνα Σαμίου: «Η Αποκριά αποτελείται από φαγοπότι, χορό, σάτιρα και αθυροστομία. Τα αποκριάτικα τραγούδια κοροϊδεύουν έχοντας ως στόχο τους καλόγερους, τους παπάδες, τους γερόντους γιατί είναι έξω από σεξουαλικές δραστηριότητες», τόνισε για να εξηγήσει: «Οι αρχαίοι λάτρευαν το φαλλό ως σύμβολο γονιμότητας, και αυτά τα τραγούδια είναι η συνέχεια της αρχαιότητας.
Τα τραγούδια αυτά τόλμησα να τα κυκλοφορήσω το 1995 από τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου, που έχει στο καταστατικό του ως όρο να κυκλοφορεί τραγούδια θεματικά, δηλαδή ξενιτιάς, αποκριάτικα, πασχαλιάτικα. Αρχικά φοβήθηκα να προβώ στην παραγωγή των αποκριάτικων, μήπως και απορριφθούν από το υπουργείου Τύπου.
Ευτυχώς πήρα την άδεια και το κοινό τα αποδέχτηκε και τα αγάπησε. […]
Απολαυστική η μεγάλη ερμηνεύτρια που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην έρευνα γύρω από τη δημοτική μουσική, νοστάλγησε τα παλιότερα χρόνια της Αποκριάς.
«Παλιότερα αποκρεύαμε, καλούσαμε συγγενείς στο σπίτι και ο κόσμος δημιουργούσε, με μία καμπούρα, μ’ ένα σακάκι φορεμένο ανάποδα, με μία μουντζούρα.
Τώρα, οι αποκριές έχουν γίνει εμπόριο, και εμείς μαϊμούδες. Η Πάτρα και το Μοσχάτο πάνε να μοιάσουν στο Ρίο, αντί να εκτιμούν την παράδοσή μας» δήλωσε χαρακτηριστικά (απόσπασμα, 2003).

Dee Dee Bridgewater – In Montreux

Dee Dee Bridgewater – In Montreux
Year: 1990
Label: Polydor (1991)
Total time: 49:53
FLAC

Dee Dee Bridgewater’s move to France awhile back has resulted in her having a relatively low profile in jazz. This excellent live set should help restore her reputation.
Whether it be a three-song Horace Silver medley, the warhorse «All of Me,» Jobim’s «How Insensitive,» «Night in Tunisia» or the rarely performed «Strange Fruit,» Bridgewater ( who is backed by a French rhythm section ) is in top form, singing with swing and sensitivity. ~ Scott Yanow, AMG

Personnel:
Dee Dee Bridgewater (Vocal)
Bert van den Brink (Piano)
Hein Van de Geyn (Double Bass)
Andre Ceccarelli (Drums)

Dee Dee Bridgewater – In Montreux Tracks:
01 All of Me (Seymour Simons/Gerald Marks) 7:51
02 How Insensitive (Antonio Carlos Jobim/Vinicius de Moraes) 7:51
03 Just Friends (John Klenner/Samuel Lewis) 7:51
04 A Child Is Born (Thad Jones/Alec Wilder) 4:35
05 Strange Fruit (Lewis Allan) 5:12
06 Night in Tunisia (Dizzy Gillespie/Frank Paparelli/Chaka Khan/Ahmet Ertegun) 9:18
07 Horace Silver Medley (Horace Silver) 7:11