Monthly Archives: Μαΐου 2011

Σωκράτης Μάλαμας – Ασπρόμαυρες ιστορίες/Παραμύθια/Της μέρας και της νύχτας

Studio Album – Μάλαμας Σωκράτης
Άλμπουμ Ασπρόμαυρες ιστορίες / Παραμύθια / Της μέρας και της νύχτας
Κυκλοφόρησε: 1993 
Είδος μουσικής Έντεχνο
Διάρκεια: 51:37
Γλώσσα: Ελληνική
Sound Quality: FULL
Format: mp3_256Kbps
Δισκογραφική: Lyra  

1989 – ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Στίχοι, μουσική και ερμηνεία Σ. Μάλαμα.
Την ενορχήστρωση και την ηχοληψία επιμελήθηκε ο Νίκος Παπάζογλου.
Μπαλάντες με λιτούς αλλά άμεσους στίχους, που σε βάζουν αμέσως στο νόημα, δεμένοι με πανέμορφα αρπίσματα.
Τραγούδια από αυτό το δίσκο είναι γραμμένα αρκετά χρόνια πριν την έκδοσή τους.
Με τον δίσκο αυτό εγκαινιάζουμε μια σειρά μουσικών εκδόσεων που στόχο έχει την εμφάνιση νέων καλλιτεχνών οι οποίοι αρθρώνουν τον δικό τους λόγο, ανεξαρτήτως του αν εμπίπτει στα κυρίαρχα ρεύματα της «εποχής» έτσι, για ν’ ανθίσουν χίλια λουλούδια…είπε ο Νίκος Παπάζογλου

1991 – ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ
Δεύτερος δίσκος του Σ. Μάλαμα.
Συμμετέχουν η Μελίνα Κανά, ο Ν. Παπάζογλου και η Όλγα Δαραινίτη.
Μια δουλειά στην οποία ο συνθέτης αρχίζει να μας φανερώνει σιγά σιγά και το λαϊκό του πρόσωπο.

1992 – ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ & ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Η Μελίνα Κανά σε τραγούδια με μουσική του Σ. Μάλαμα.
Στίχους έχουν γράψει Μ. Ρασούλης, Γιάννης Τσατσόπουλος και Σ. Μάλαμας.
Γνήσιος λαϊκός ήχος με το Σωκράτη να πατά γερά στα σκαλοπάτια της ελληνικής μουσικής. Πολυαγαπημένο τραγούδι του ελληνικού κοινού αναδεικνύεται το «Να βάλω τα μεταξωτά» σε στίχους Γ. Τσατσόπουλου και ερμηνεία της Μελίνας Κανά.
Ο Μάλαμας βρίσκεται στην πιο δημιουργική του φάση που θα τον οδηγήσει στη δημιουργία εξαιρετικών δίσκων. Μετά τους δύο πρώτους δίσκους κάνει στροφή 180 μοιρών και εκπλήσσει τους πάντες με το δίσκο «Της μέρας και της νύχτας», ένα δίσκο με λαϊκά τραγούδια τύπου.. Τα λαϊκά του Σωκράτη έχουν τη δύναμη της ροκ και την εσωστρέφεια του λαϊκού τραγουδιού που έφτιαξαν δημιουργοί όπως ο Καλδάρας και ο Πάνου. Τα λαϊκά του Μάλαμα δεν μιμούνται, ούτε αναβιώνουν κακόηχα τη μόδα του ρεμπέτικου και του τρίχορδου μπουζουκιού. Αλλά κυοφορούνται από τη γνησιότητα του δημιουργού που παίρνει την κιθάρα του και φτιάχνει μελωδίες λαϊκότροπες, γιατί έτσι γούσταρε τη συγκεκριμένη εποχή. Για τούτο και τα τραγούδια αυτά δεν ψευδίζουν γιατί δεν έχουν στόχο, ούτε και άποψη. Άλλωστε η ιστορία αυτή δεν κράτησε πολύ.
(από το http://mousikorama.gr)

Περιεχόμενα
01. ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
02. ΛΕΝΕ… – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
03. Μ’ ΕΝΑ ΓΙΑΤΙ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
04. ΧΙΛΙΑ ΠΡΟΣΩΠΑ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
05. ΠΙΕΣ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
06. ΜΟΙΡΑΙΑ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
07. ΚΙ ΕΣΥ ΞΕΧΝΑΣ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
08. ΜΑΥΡΟ ΦΩΣ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
09. ΟΙ ΔΥΟ – ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
10. ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
11. ΠΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
12. ΚΥΝΗΓΑΩ ΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
13. ΣΤΕΛΛΑ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
14. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
15. ΛΑΣΠΕΣ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
16. ΠΙΝΩ – ΠΛΗΡΩΝΩ ΓΙΑ ΤΟ ΧΘΕΣ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
17. ΠΟΝΤΙΚΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ
18. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ – ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΑΛΑΜΑΣ

Το 1993, η ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ Α.Ε. «ΛΥΡΑ», για εμπορικούς κυρίως λόγους, «συμπυκνώνει» τα 34 τραγούδια των τριών δίσκων σε ένα CD που περιέχει 18 από αυτά, με τίτλο που δίνει έμφαση στο όνομα του καλλιτέχνη και σε δεύτερο πλάνο τους 3 τίτλους των δίσκων που περιλαμβάνει.
Στο οπισθόφυλλο γίνεται ένας διαχωρισμός, ανά ερμηνευτή.

Στην Ανδρομέδα και στη γη – Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Studio Album – Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Κυκλοφόρησε: Μάιος 1995
Ηχογραφήθηκε: στούντιο Αγροτικόν
Διάρκεια: 42:05
Γλώσσα: Ελληνική
Δισκογραφική: Lyra
Παραγωγός: Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Σωκράτης Μάλαμας

Sound Quality: FULL
Format: mp3_256Kbps
Στην Ανδρομέδα και στη γη είναι ο τίτλος του δεύτερου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1995 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 12 κομμάτια.

Περιεχόμενα CD
Ανδρομέδα
Πλάνα ξενιτειά
Άστρο του πρωινού
Του κάτω κόσμου οι φυλακές
Κάτω απ’ το μαξιλάρι
Νυχτέρι
Η βέρα
Δέντρο μοναχό
Η τράτα
Οι καλογέροι
Όσοι
Οι πότες της στρογγυλής τραπέζης
http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
Η πρώτη δισκογραφική δουλειά του κυκλοφόρησε το Γενάρη του 1993 υπό τον τίτλο Αγία Νοσταλγία. Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί ότι αυτός ο μουσικός με την ιδιότροπη φωνή, θα έφτανε μέσα σε λιγότερα από δέκα χρόνια να είναι ο μπροστάρης σε μια προσπάθεια ανανέωσης του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού.
Κι όμως, σε εκείνο τον πρώτο δίσκο, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου αφήνει να φανούν τα χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου καλλιτέχνη. Με μια σχεδόν πανκ νοοτροπία, αραδιάζει 12 τραγούδια και ένα οργανικό, κάποια από τα οποία διαρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα ή μετά βίας ξεπερνούν το ένα λεπτό και τα τραγουδάει με μια φωνή που ξενίζει αρχικά αλλά που, με τον καιρό και τις ακροάσεις, αρχίζει να γλυκαίνει.


Το εναρκτήριο «Στις Χαραυγές Ξεχνιέμαι» δίνει το στίγμα και την ταυτότητα του λόγου του, και μαζί με το «Όνειρο» και το ομώνυμο του δίσκου, παραμένουν μέχρι και σήμερα στο ρεπερτόριο των συναυλιών του. Μουσικά, τα μόνα ουσιαστικά εφόδιά του είναι τα παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια ενώ κυριαρχεί το ηχόχρωμα της μακρυμάνικης μπουζουκομάνας του. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Μανώλης Πάππος, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Γιώργος Μιχαήλ και ο Νίκος Παπάζογλου ενώ την ενορχήστρωση αναλαμβάνουν ο ίδιος ο συνθέτης και ο Πάππος. Η παραγωγή είναι σχετικά φτωχή ενώ αποδίδει μια «χειροποίητη» αίσθηση (υπάρχουν λάθη που ακούγονται) η οποία, όμως, λειτουργεί τελικά υπέρ της. Στιχουργικά αποκαλύπτεται το χιούμορ του, ο ιδιαίτερος λόγος του αλλά και το γενικότερο ενδιαφέρον του για την ποίηση, όταν επιλέγει να μελοποιήσει Εμπειρίκο και Ομάρ Καγιάμ.

Δύο χρόνια μετά, το 1995, κυκλοφορεί τη δεύτερη προσωπική δουλειά του, Στην Ανδρομέδα Και Στη Γη. Εδώ, ο Παπακωνσταντίνου βρίσκει τη φωνή του και παραδίδει μια πολύ πιο συγκροτημένη συλλογή τραγουδιών, έχοντας πια εξαλείψει την αμηχανία που χαρακτήριζε τις μελωδίες του στο προηγούμενο εγχείρημά του, χωρίς όμως αυτές να παύουν να εκτελούν αναπάντεχες στροφές σε περίεργα σημεία. Τα πράγματα όμως γίνονται πολύ πιο περιπετειώδη στον στιχουργικό τομέα όπου παρελαύνουν θέματα όπως η μετά θάνατον ζωή, η ξενιτιά, ο γάμος, η Σελήνη και άλλα ουράνια σώματα, ο μοναχισμός, η Στρογγυλή Τράπεζα ενώ κάποια στιγμή κάνουν την εμφάνισή τους και οι εξωγήινοι! Ο συνθέτης αναλαμβάνει τον κύριο όγκο της φωνητικής ερμηνείας ενώ τον βοηθούν η Μελίνα Κανά και ο Σωκράτης Μάλαμας. Η ενορχήστρωση, ενώ έχει εμπλουτιστεί με περισσότερα όργανα, παραμένει στα πλαίσια του πρώτου δίσκου και χωρίς εξάρσεις.
Περισσότερα Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Από τη Γη στην Ανδρομέδα | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο

Ελιά


Extra παρθένο ελαιόλαδο,
που έχει παραχθεί με την φροντίδα της οικογενειακής επιχείρησης του Γιάννη Μάρκου και τον καρπό της Σαμιακής Γης.

Άρωμα από τους ελαιώνες,
τυποποιημένο με τις αρτιότερες τεχνικές και σεβασμό στην παράδοση.

Ανώτερη γεύση και υφή,
χαμηλότατη οξύτητα.

Η απαρχή της μεσογειακής διατροφής και το επιστέγασμα της υψηλής μαγειρικής.

«Κλείσαμε σε ένα μπουκάλι,  
όλο τον κόπο του Σαμιώτη ελαιοπαραγωγού» !!

Chicago Soundtrack CD

Audio CD  (January 14, 2003)
Original Release Date : January 24, 2003
Number of Discs: 1
Genre: Musical , Soundtrack
Format: CD
Sound Quality: LOSSLESS / FULL
Format: FLAC / mp3_256Kbps
Label: Sony
CHICAGO won the 2004 Grammy Award for Best Compilation Soundtrack For A Motion Picture, Television Or Media. «I Move On» was nominated for Best Song Written For A Motion Picture, Television Or Other Visual Media.
This is a multi-channel Super Audio CD playable only on Super Audio CD players.
CHICAGO has a long and varied history; it began life in the ’20s as a play about a showgirl named Roxie Hart, the character whose name was used as the title for a ’40s movie inspired by the show. In the ’70s, Broadway composers Kander and Ebb (CABARET, NEW YORK, NEW YORK) wrote the songs for a musical version focusing on the ’20s-jazz angle and capitalizing on the murder-and-sex theme, and Bob Fosse fleshed the whole thing out to great success. The late-’90s Broadway revival of the show was even more successful and gave rise to a film version featuring Richard Gere, Renee Zellweger, and Catherine Zeta-Jones, movie stars not known for singing.
The film turned out to be a huge hit, and the actors handle their vocal chores admirably, as borne out on this soundtrack disc. Zeta-Jones and Zellweger handle their respective roles of vamp and showgirl well. While Gere wi
Music and lyrics written by John Kander and Fred Ebb.
Original score composed by Danny Elfman.
Includes liner notes by Kander & Ebb.

Track Listings
01. Overture/And All That Jazz – Catherine Zeta-Jones/Renee Zellweger/Taye Diggs (6:04)
02. Funny Honey – Renee Zellweger/John C. Reilly/Colm Feore/Taye Diggs (3:39)
03. When You’re Good to Mama – Queen Latifah/Taye Diggs (3:19)
04. Cell Block Tango – Catherine Zeta-Jones/Susan Misner/Deidre Goodwin/Denise Faye (7:22)
05. All I Care About – Richard Gere/Taye Diggs (3:48)
06. We Both Reached for the Gun – Richard Gere/Christine Baranski/Cleve Asbury/Shaun Amyot (3:59)
07. Roxie – Renee Zellweger (3:22)
08. I Can’t Do It Alone – Catherine Zeta-Jones/Taye Diggs (3:51)
09. Mister Cellophane – John C. Reilly (3:57)
10. Razzle Dazzle – Richard Gere (3:47)
11. Class – Zeta-Jones/Queen Latifah (2:54)
12. Nowadays (Roxie) – Renee Zellweger/Taye Diggs (2:14)
13. Nowadays/Hot Honey Rag Medley Title – Renee Zellweger/Catherine Zeta-Jones/Taye Diggs (3:28)
14. I Move On – Catherine Zeta-Jones/Renee Zellweger (4:00)
15. After Midnight – written by Danny Elfman (3:24)


http://www.opendrive.com/files/watch.php?file_id=27733855_slg26

Personnel: Damon Sharpe, Greg Laswon (vocals, background vocals); Dana Calitri, Curtis King, Singleton Palmer Band, Darren Lee, Dennis Collins, Joe Pizzi, Ekaterina Chtchelkanova, Nick Richards, Charles King , Eric Troyer, Harrison Beal, Billy Hartung, Melanie Gage, Tata Nicole, Timothy Shew, Edgar Godineaux, Fonzi Thornton, Shaun Amyot, Susan Misner, Deidre Goodwin, Jeff Siebert, Michael Johnston , Rick Negron, Jocelyn Dowling, Roxane Barlow, Robert Montano, Mary Ann Lamb, Deanie Richardson & Second Fiddle, Cynthia Onrubia, Willy Falk, Denise Faye, Cleve Asbury, Mark Harrison, Margaret Dorn, Sara Ramírez, Audrey Martells, Darius de Haas, Scott Fowler, Capathia Jenkins, Laura Dean (vocals); Jamie Talbot, Stan Sulzmann (alto, clarinet, reeds, soprano saxophone, alto saxophone); Mitch Dalton (guitar, banjo); Eric Kupper (guitar, keyboards); Jack Cavari (guitar); Freddie Green (banjo); Chris Garrick, Laura Seaton (violin); Alan Barnes, Ray Swinfield (clarinet, bass clarinet, reeds, tenor saxophone, baritone saxophone); Lawrence Feldman (soprano saxophone); Lou Marini (alto saxophone); Chuck Wilson (tenor saxophone); Brian O’Flaherty, Tony Kadleck, Derek Watkins (trumpet); Pete Beachill (trombone, tenor trombone); Keith O’Quinn, Larry Farrell (trombone); Nathan Durham, Owen Slade (tuba); David Hartley, John Saver (piano); Paul Morgan (double bass); Perry J. Cavari (drums); Jim Saporito, Gary Kettel (percussion); Richie Jones (drum programming); Nicki Richards, Paulette McWilliams (background vocals).
Audio Mixers: Dan Hetzel; Dennis Sands; Richie Jones; Thomas R. Yezzi.
Recording information: Air Studios, London, England; Avatar Studios, New York, NY; Cove City Sound Studio, L. I., NY; Hensen Recording Studios, Los Angeles, CA; Meatlworks Studio, Toronto, Ontario, Canada; Paramount Stage M; Right Track Recording, Bucharest, Romania; Sony Music Studios, New York, NY; Warner Bros. Eastwood Scoring Stage, CA.
Director: Rob Marshall .
Editors: Ellen Segal; Martin Welsh.
Photographer: David James.
Unknown Contributor Roles: Ekaterina Chtchelkanova; Mya Harrison; Susan Misner; Deidre Goodwin.
Arrangers: Paul Bogaev; Rick Wake; Richie Jones; Douglas Besterman.
Score: D.Elfman + Anastasia/ Queen Latifah/Mya/Taye Diggs +
cdUniverse

ALL THAT JAZZ

Audio CD (April 25, 2000)
Original Release Date : 1979
Number of Discs: 1
Genre: Musical , Soundtrack
Format: CD
Sound Quality: LOSSLESS / FULL
Format: FLAC / mp3_256Kbps
Label: Universal Int’l
 

Track List
01. Main Title (Instrumental) – Ralph Burns
02. On Broadway – George Benson
03. Michelle (Instrumental) – Ralph Burns
04. Take Off With Us – Sandahl Bergman & Chorus
05. Vivaldi Concert In G (Instrumental) – Ralph Burns
06. Ponte Vecchio (Instrumental) – Ralph Burns
07. Everything Old Is New Again – Peter Allen
08. South Mt Sinai Parade (Instrumental) – Ralph Burns
09. After You’ve Gone – Leland Palmer
10. There’ll Be Some Changes Made – Ann Reinking
11. Who’s Sorry Now – Chorus
12. Some Of These Days – Erzsebet Foldi
13. Going Home Now (Instrumental) – Ralph Burns
14. Bye Bye Love – Ben Vereen & Roy Scheider

ALL THAT JAZZ – Trailer – (1979) HQ

One of the most audacious Hollywood films of the late 1970s was All That Jazz, Bob Fosse’s semi-autobiographical tale of a self-destructive director/choreographer trying to outrun his demons and his mortality as he struggles to keep his topsy-turvy life together. It combined musical theater and Fellini-esque flights of fancy to hypnotic effect, employing a wide range of musical styles and compositions in the process. A choice selection of the music used in the film is distilled on the All That Jazz soundtrack, which divides its time between jazzy pop classics («Everything Old Is New Again» by Peter Allen, George Benson’s cover of «On Broadway») and a combination of originals and re-arranged classics handled by composer/arranger Ralph Burns. The jazzy pop songs make for fun listening, but the true highlights are the tracks handled by Burns: his work on the album covers everything from classical music («Vivaldi Concert In G») to easy listening («Ponte Vecchio») to showtune-styled originals («Take Off With Us»). However, Burn’s true tour de force is a bombastic re-imagining of the Everly Brothers classic «Bye Bye Love»: in his hands, it becomes an epic, rock opera-styled duet between Ben Vereen and Roy Scheider, whose kitchen-sink arrangement includes jazz saxophone, orchestral strings, and wailing electric guitar. Simply put, it must be heard to be believed. The only problem with All That Jazz is that its eclecticism and one-of-a-kind style of showbiz bombast ensure that it will only appeal to fans of the film. Also, the soundtrack lacks a few of the songs featured in the film: the most notable exception is Harry Nilsson’s «Perfect Day,» a lushly-orchestrated pop classic that was memorably used during one of the film’s romantic scenes. Despite these minor problems, All That Jazz remains a fine musical portrait of its parent film and a necessity for anyone who enjoyed it. ~ Donald A. Guarisco
1995 reissue of the soundtrack to director Bob Fosse’sacclaimed 1979 musical co-starring Roy Scheider and JessicaLange. Ralph Burns arranged & conducted all 14 tracks, whichinclude performances by George Benson, Sandahl Bergman andBen Vereen with Scheider. A Spectrum/ Karussell release.
Recording information: 1979.
Arranger: Ralph Burns.
cdUniverse

"WHAT’S UP?"-THE VERY TALL BAND

Performers: Oscar Peterson-Ray Brown-Milt Jackson
Album: What’s Up? The Very Tall Band
Genre: Jazz
Format: CD
Record Label: TELARC
Sound Quality: LOSSLESS / FULL
Format: FLAC / mp3_256Kbps
Recording Date: November 24-26, 1998
Personnel: Peterson, Brown, Jackson, Karriem Riggins- drums.
Total Time: 58:59
Size: FLAC 366 MB / MP3 107 MB

TRACKS
1. SQUATTY ROO (J.Hodges) 8:17
2. SALT PEANUTS (Gillespie-Clark) 8:14
3. AD LIB BLUES (L.Young) 10:20
4. IF I SHOULD LOSE YOU (Rainger-Robin) 7:12
5. LIMEHOUSE BLUES (Braham-Furber) 6:51
6. SOFT WINDS (Henderson-Alfred) 7:59
7. THE MORE I SEE YOU (Gordon-Warren) 8:40

OSCAR PETERSON- piano
RAY BROWN- bass
MILT JACKSON- vibes
KARRIEM RIGGINS- drums

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf

All Music Guide Review
Very Tall, the initial 1961 summit that found pianist Oscar Peterson and vibist Milt Jackson combining forces (with Ray Brown on bass), is considered by many to be among the most artistically successful collaborations in the careers of both musicians. A long 37 years later, and despite Peterson’s 1993 stroke, all three were still going strong when they hooked up as «the Very Tall Band» to play a series of dates at New York’s prestigious Blue Note. Telarc previously released one set of recordings made at the shows, simply called Live at the Blue Note, but this sequel, What’s Up?: The Very Tall Band, repeats none of the material from that album, and serves as proof that everything the trio produced on those dates — with young drummer Karriem Riggins keeping pace — was nothing less than sublime. Peterson and Jackson (who has since died, as has Brown) allow each other all the space required to stretch out, but the brightest sparks come from the spontaneous interactions. On the Dizzy Gillespie standard «Salt Peanuts,» Jackson is particularly sparkling, and Peterson makes the most of Lester Young’s simple, unhurried «Ad Lib Blues.» But when the quartet is locked into a groove together, as on «Limehouse Blues» and «The More I See You,» that’s when the specialness of this rare occasion is made clear once again. ~ Jeff Tamarkin, All Music Guide

The Very Tall Band at All About Jazz
By FRANZ A. MATZNER, Published: February 8, 2007
Like director’s cuts, material scrounged from studio archives isn’t always worthy of release. As with scenes that belong on the cutting room floor, some tracks, particularly from live performances, should remain closeted away—or at the very least held for box set bonus tracks targeting the completist.
Hearing the seven tunes presented on What’s Up?, however, reminds us that some moments should never have been allowed to slip by in the first place. Presenting previously unreleased material recorded during a three-day live performance at the Blue Note in 1998 by Oscar Peterson (then 73), Ray Brown (72), Milt Jackson (75), and a young Karriem Riggins, What’s Up? grants listeners access to three veteran musicians as they stroll their way through a loose, effervescent jam session.
A wonderful companion to the originally released material, these seven tracks provide insight into what happens when three masters take the stage without a script. The music resonates with three lifetimes of experience, and it is clear from first note to last that their individual styles were veritably made for each other. Brown’s deep swing propels each track, while Jackson and Peterson glide effortlessly through classic bop pieces like «Salt Peanuts, the blues tunes «Ad Lib Blues and «Limehouse Blues, and mellow ballads like «The More I See You.
Both Jackson and Brown passed away within a handful of years after this three-night gathering, which makes What’s Up? an important document of a historical moment near the end of these musicians’ extended, influential careers. But producer Elaine Martone has done more than resurrect an evening of music for documentary purposes. This is music of venerable character, to be enjoyed simply for the musical joy it expresses.

The Very Tall Band – Live At The Blue Note

Album: The Very Tall Band – Live At The Blue Note
Album Artist: Oscar Peterson
Genre: Jazz
Sound Quality: High
Format: mp3_320Kbps
Record Label: TELARC
Year Released: 1998
Label:Jazz
This CD was recorded using Sony Direct Stream Digital & Super Bit Mapping technology.
Recorded live at the Blue Note, New York, New York from November 24-26, 1998. Includes liner notes by Alyn Shipton.
Oscar Peterson’s landmark meeting with Milt Jackson in the mid-’60s produced the very successful studio date Very Tall. They’ve played and recorded together on a number of occasions since then, joined by Ray Brown more often than not, but these live tracks recorded at the Blue Note are among their most satisfying sessions. Peterson continues his strong comeback from the serious stroke that he suffered in 1993, replacing his once ferocious tempos with an uncanny lyricism. Brown’s introduction to «Blues for JR» and his bass solo medley are superb, while Jackson remains a master of the blues. The finale of «Caravan» features drummer Karriem Riggins and brings the session to a thunderous climax. Highly recommended. ~ Ken Dryden
/Ray Brown/Milt Jackson.
The Very Tall Band: Oscar Peterson (piano); Milt Jackson (vibraphone); Ray Brown (bass); Karriem Riggins (drums).
Personnel: Oscar Peterson (piano); Milt Jackson (vibraphone); Karriem Riggins (drums).
Liner Note Author: Alyn Shopton.
Recording information: Blue Note Jazz Club, New York, NY (11/24/1988-11/26/1988).
cdUniverse


Tracks:
01 – Ja-Da – (Carleton, Bob)
02 – Skj Blues – (Jackson, Milton 1923-1999)
03 – I Remember Clifford – (Golson, Benny)
04 – When Summer Comes – (Peterson, Oscar)
05 – Blues For Jr – (Brown, Ray)
06 – Nature Boy – (Ahbez, Eden)
07 – Sometimes I’m Happy – (Youmans, Vincent Millie 1898-1946)
08 – Bass Solo Medley (Full Moon & Empty Arms-The Very Thought Of You-The Work Song – (Mossman, Ted – Noble, Ray – Adderley, Nathaniel/kaye, Buddy)
09 – Caravan – (Tizol, Juan 1900-1984/ellington, E.k.)

Review
by Richard S. Ginell
This is one of the best post-stroke Oscar Peterson sessions in the catalog, thanks in great part to the distinguished company he keeps (Ray Brown and Milt Jackson) and the stimulating atmosphere of the live setting (New York’s Blue Note club). Right from the first track, «Ja-Da,» you can tell that this is going to be a fun session, as the slippery, swinging, totally interlocked, totally assured way in which these vets react to each other kicks in immediately. Peterson’s right hand is fleet, feathery in touch, and bluesy in feel; the left providing just enough punctuation, and at 75, Jackson’s bluesy eloquence had not diminished in the least. Ray Brown’s time and placement of notes is, as usual, impeccable, and the very talented drummer in his group at the time, Karriem Riggins, provides a swinging kick for the quartet. In the spirit of democracy, each star gets a solo number — Peterson plays his ballad «When Summer Comes,» Jackson pours out a doleful «Nature Boy,» and Brown’s stream-of-consciousness medley eventually attracts the funky brushes of Riggins. But it’s always better to hear them together.
allmusic

Bad Company (album)

THE ORIGINAL BAD CO. ANTHOLOGY includes several previously unreleased tracks including four tracks recorded in 1998.

Recorded between November 1973 and November 1998. Includes liner notes by John McDermott.

Digitally remastered by Steve Croxford, Jack «Jacko» Adams, and Walter Coehlo

1974’s BAD COMPANY laid the groundwork for much of the mainstream hard rock that would dominate FM radio and album sales in the 1970s and ’80s. In contrast to the expansive canvases of psychedelic music and the virtuoso excesses of prog rock, Bad Company’s debut stripped the blues-rock model down to its essentials, playing muscular, amped-up power chords over driving 4/4 beats. Though the singing of vocalist Paul Rodgers (who had previously been in the blues-based band Free) has a rather flat affect, it is powerful and distinctive, meshing perfectly with the bluesy riffs of guitarist Mick Ralphs.


The tightly structured songs are cut from similar cloth, but the exuberant «Can’t Get Enough,» the snarling «Bad Company,» and moody, spectral «Ready For Love» provide enough variety to keep things interesting. The gentle «Seagull,» though uncharacteristically introspective for the band, is one of Rodgers/Ralphs’s finest compositions. Subsequent Bad Company albums would rework the same basic themes, but BAD COMPANY, the group’s opening salvo, was their defining work. It remains a classic of straightforward, blues-based rock.

(Masterpiece Mastering, London, England).

Live Recording

Bad Company: Paul Rodgers (vocals, guitar, harmonica, piano); Mick Ralphs (guitar); Boz Burrell (bass); Simon Kirke (drums).

Engineers include: Robin Black, Ron Nevison, Chris Kimsey.

Bad Company: Boz Burrell (bass instrument); Mick Ralphs, Paul Rodgers, Simon Kirke.

Personnel: Paul Rodgers (vocals, guitar, accordion, piano); Sunny Leslie, Sue Glover (vocals); Mick Ralphs (guitar, keyboards); Mel Collins (saxophone); Simon Kirke (drums); Sonny (background vocals).

Audio Mixer: Ron Nevison.

Recording information: Headley Grange, Hampshire, England (11/1973).

Photographer: Hipgnosis.

Additional personnel: Sue & Sunny (background vocals); Mel Collins.Entertainment Weekly (4/9/99, p.77) – «While never on a part with ’70s contemporaries Led Zep or Lynyrd Skynyrd, these British medium-hard rockers made stern, lean headbanging rock…» – Rating: B
Q (1/95, pp.265-268) – 4 Stars – Excellent – «Sparse, unadorned and tuneful…alternates between good-natured…and soulful ballads….The title tracks became the blueprint for Bon Jovi’s career…»
Q (5/99, pp.122-123) – 3 Stars (out of 5) – «…Can’t Get Enough of Your Love and Shooting Star reamin staples of mature drivetime radio and the band’s chunky boogie, iced by Paul Rodger’s lascivious holler, may still appeal to fanciers of The Black Crowes or Reef…»
cdUniverse
 

Bad Company Album Track Listing
1. Can’t Get Enough
2. Rock Steady
3. Ready For Love
4. Don’t Let Me Down
5. Bad Company
6. The Way I Choose
7. Movin’ On
8. Seagull

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
Ready For Love

Coleman Hawkins – Coleman Hawkins Encounters Ben Webster

Sound Quality: Lossless
Format: Flac | mp3_320Kbps
Record Label: Verve
Year Released: 1959 / 1988
Label:Jazz


The Masters.
An intimate conversation with two of the best saxophone players of the jazz age.
And a magical moment in the history of the jazz records.


«Coleman Hawkins Encounters Ben Webster» highlights the talents of both tenor men nicely, with Hawkins and Webster consistently complementing each other’s playing. In fact, they develop a kind of conversational interplay that is quite beautiful, particularly on the gentle «It Never Entered My Mind» and the slowly swinging «Shine on Harvest Moon.» Although the rest of the band consists of stellar musicians (including pianist Oscar Peterson and guitarist Herb Ellis), they concede the spotlight to Hawkins and Webster, whose dual saxophones more than carry the record. Other standout tracks include the sultry ballad «Tangerine» and the Latin-flavored «La Rosita
cduniverse.com

«…eine Sternstunde nicht nur von Hawk, sondern auch von Webster. Beide Tenoristen teilen sich fast alle Soli, und das Peterson-Quartett sieht sich in der Rolle einer perfekt spielenden Begleitung“. Hawkins und Webster kennen sich seit den 1930er Jahren; und so ist diese Session „von einer gegenseitigen Bewunderung gepragt, aber auch von Respekt und Nahe. Dies wird immer dann deutlich, wenn einer vom anderen das Solo ubernimmt, oder besser fortsetzt. Bis auf zwei Ausnahmen hat Hawk das erste Solo, Ben hat Zeit zuzuhoren, und er geht dann, wenn die Reihe an ihm ist, auf das vorher Gespielte ein.
de.wikipedia.org

The Rolling Stone Record Guide:  
This is the original album. There are also miscellaneous album versions with bonus tracks.

Tracklist:
01. Blues For Yolande …6:49
02. It Never Entered My Mind …5:50
03. Rosita …5:05
04. You’d Be So Nice To Come Home To …4:19
05. Prisoner Of Love …4:16
06. Tangerine …5:23
07. Shine On Harvest Moon …4:49


total 36:30 min

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
«Rosita»

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
«You’d Be So Nice To Come Home To»

Personnel:
Coleman Hawkins, Ben Webster – tenor saxophones
Alvin Stoller – drums
Oscar Peterson – piano
Herb Ellis – guitar
Ray Brown – bass


Recorded at Capitol Studios, Hollywood, California on October 16, 1957
Produced by Norman Granz


(p) 1959 Verve Records (LP)
LP Nr.: MGV-8327
(c) 1988 Verve Records (CD, AAD)
CD Nr.: 823 120-2

DEXTER GORDON / THE TOWER OF POWER

Sound Quality: Lossless
Format: Flac / mp3_256Kbps
Record Label: Prestige Records
Year Released: 1969
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 60, ο Dexter Gordon (1923-1990) ζούσε στην Κοπεγχάγη και κατά διαστήματα επισκεπτόταν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκείνη την εποχή, στην Ευρώπη, οι μουσικοί της Τζαζ αντιμετωπίζονταν σαν καλλιτέχνες και όχι σαν «διασκεδαστές». Ο ρατσισμός επίσης ήταν σε πολύ μικρότερη κλίμακα.
Για αρκετά χρόνια δεν είχε επιστρέψει, όταν το 1969 επισκέφθηκε τη Νέα Υόρκη για να πραγματοποιήσει δύο ηχογραφήσεις δίσκων.
Ένας παραγωγός με όραμα συνέλαβε τότε την ιδέα να τον φέρει σε επαφή και να συνεργαστεί με τον εξίσου θρυλικό τενόρο σαξοφωνίστα James Moody.
Μαζί τους έπαιξαν ακόμη, κορυφαίοι μουσικοί όπως ο θρύλος Barry Harris πιάνο, ο μπασίστας Buster Williams και ο ντράμερ Al ‘Tootie’ Heath.
Από τη φοβερή αυτή συνεύρεση βγήκε το ‘Montmartre‘ που κάνει το άνοιγμα στο δίσκο. Το όνομα προήλθε από το ομώνυμο club της Κοπεγχάγης, που φιλοξενούσε τον Gordon.
Ο Gordon και ο Moody παίζουν swing και αναπηδούν από την μια ιδέα στην άλλη. Στη μάχη των 2 tenor sax, βρίσκει κενά και παρεμβαίνει διατηρώντας τις ισορροπίες ο Harris.
To υπέροχο «Rainbow People» είναι γεμάτo από ζεστές πτυχές, που αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή οικειότητα μεταξύ του Dex και του Harris. Το κομμάτι το εμπνεύστηκε ο Gordon στη διάρκεια ενός αεροπορικού ταξιδιού με μια φίλη του, όταν από το παράθυρο του αεροπλάνου αντίκρισαν ένα ουράνιο τόξο. Έτσι μοιάζει να είναι κι αυτό. Ένα πολύχρωμο γυαλί.
Η δεύτερη πλευρά του αρχικού LP, άνοιγε με το “Stanley the Steamer”, ένα κομμάτι που ο Dex είχε ηχογραφήσει το 1955 με τον ντράμερ Stan Levey. Εδώ ο ρυθμός είναι πιο γρήγορος από την αρχική έκδοση και ο «Tootie» προσθέτει στο θέμα κάποια Latin στοιχεία.
Στο δραματικό «Those were the days«, ο Dex κεντάει κάθε νότα και φράση πάνω στους νοσταλγικούς ήχους του παρελθόντος και στη συνέχεια παίζει σύγχρονο (για την εποχή) swing!
Πρόκειται συνολικά για ένα δίσκο που ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος. Η ηχογράφηση του έγινε στη Νέα Υόρκη στις 2 & 4 Απριλίου του ’69 και η μεταφορά του σε ψηφιακή έκδοση το 1993.
Κατά τη δεκαετία του 70′ ο Gordon επέστρεψε για να ζήσει στη Νέα Υόρκη για μια ακόμη φορά. Ασχολήθηκε πολύ με ηχογραφήσεις και περιοδείες , και κέρδισε μία υποψηφιότητα για το Βραβείο της Ακαδημίας από την συμμετοχή του στην ταινία «Round Midnight«.
Ακούγοντας τις προάλλες σε κάποιο νεανικό ραδιοφωνικό σταθμό (αυτόν που άκουγε ο γιος μου) μια σύγχρονη εκτέλεση του «Those were the days» του pop hit της Mary Hopkin’s των 60s, απ αυτές που κάποιος σύγχρονος τραγουδιστής «ραπάρει» πάνω σε παλιές μελωδίες, σκέφτηκα ότι ο διασκευαστής, αποκλείεται να έχει ακούσει αυτήν εδώ την εκτέλεση!!

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf

Tracklist
1. MONMARTE 10:54
2. THE RAINBOW PEOPLE 8:49
3. STANLEY THE STEAMER 8:02
4. THOSE WERE THE DAYS 8:02

Digitally remastered by Phil De Lancie (1993, Fantasy Studios, Berkeley, California).
Though tenor sax legend Gordon was living in Europe in the ’60s (where jazz players were treated as artists rather than «entertainers,» and where racism was less an issue), he would come back home to the USA to play and record. That’s where TOWER comes in, where a producer with brains paired Gordon with the equally legendary tenor saxophonist James Moody on the album’s easy-going yet spirited opener «Montmartre.» No dueling saxes–just a sheer, for-the-fun-of-it blowing session on a Gordon original.
As a matter of fact, almost all of TOWER’s tunes are Gordon originals–none of the usual standards. The exception is Mary Hopkin’s ’60s pop hit «Those Were the Days,» to which Gordon gives a regal treatment, adding to the song’s melancholy tone a thoughtful, pensive groove. The band are all masters of their instruments: piano legend Barry Harris, bassist Buster Williams (not well known when this album was originally released) and drummer Al «Tootie» Heath (brother of Percy and Jimmy). Down to earth, solid and swinging.
Recorded in New York, New York from April 2-4, 1969. Originally released on Prestige (7623). Includes liner notes by Ira Gitler.
Personnel: Dexter Gordon (tenor saxophone); James Moody (saxophone, tenor saxophone); Barry Harris (piano); Albert «Tootie» Heath (drums).
Recording information: New York, NY (04/02/1969/04/04/1969).
Photographer: Morty Yoss.
Unknown Contributor Roles: Albert «Tootie» Heath; Barry Harris ; Buster Williams.
Personnel: Dexter Gordon, James Moody (tenor saxophone); Barry Harris (piano); Buster Williams (bass); Al «Tootie» Heath (drums).
cd Universe