Category Archives: ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ – ΜΙΣΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

Τύπος: Μουσικό CD
ΤΙΤΛΟΣ: ΜΙΣΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
Κατηγορία: ΕΝΤΕΧΝΟ – ΕΛΛ. ΣΥΝΘΕΤΕΣ
Ερμηνευτής: ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ
Συνθέτης: ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ, ΘΟΔΩΡΟΣ ΔΕΡΒΕΝΙΩΤΗΣ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΛΔΑΡΑΣ, ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΣΙΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΓΙΟΛΑΣ
Κυκλοφορία: 19/09/1992
Γλώσσα: Ελληνική
Sound Quality: HIGH
Format: mp3_320Kbps
Δισκογραφική: Lyra

Περιεχόμενα
01. Σ’ ΕΙΧΑ ΚΑΙ Σ’ ΕΧΑΣΑ
02. Ο ΠΥΡΕΤΟΣ
03. ΤΗΣ ΤΑΒΕΡΝΑΣ ΤΟ ΡΟΛΟΙ
04. ΑΜΑΝΕΣ
05. ΚΑΝΑΡΙΝΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ
06. ΚΑΘΕ ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ
07. ΕΝΑ ΣΦΑΛΜΑ ΕΚΑΝΑ
08. ΕΙΣΑΙ ΠΟΝΤΟΣ
09. ΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ ΤΑ ΦΥΛΛΑ
10. ΘΑΛΑΣΣΑ ΛΥΠΗΣΟΥ
11. ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΛΕΣ
12. ΣΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ

“Με την προτροπή του Κυριάκου Μαραβέλια, η Ελένη Τσαλιγοπούλου άρχισε το ’90 να ηχογραφεί αυτά τα τραγούδια. Η ηχογράφηση όμως ολοκληρώθηκε το Φεβρουάριο του ’92 γιατί εν τω μεταξύ κυκλοφόρησε το «Κορίτσι και γυναίκα».
Σ’ αυτό το δίσκο δε θέλαμε να κάνουμε μια πιστή μουσική φωτογράφιση των παλιών τραγουδιών, ούτε καμιά νεάζουσα ανάγνωση, αλλά να πλαισιώσουμε το ερμηνευτικό πάθος της Ελένης με μια ευαίσθητη και ζωντανή ορχήστρα. Έτσι διαλέξαμε τους μουσικούς με μόνο κριτήριο το εκτελεστικό τους ήθος.
Από τα τραγούδια που αγάπησε η Τσαλιγοπούλου, διαλέξαμε αυτά που τους έδινε μια προσωπική πνοή και να που απ τα σκοτάδια της επιθυμίας αναδύθηκε μισό φεγγάρι.”
Άγγελος Σφακιανάκης – Γιώργος Ανδρέου

Στην Ανδρομέδα και στη γη – Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Studio Album – Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Κυκλοφόρησε: Μάιος 1995
Ηχογραφήθηκε: στούντιο Αγροτικόν
Διάρκεια: 42:05
Γλώσσα: Ελληνική
Δισκογραφική: Lyra
Παραγωγός: Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Σωκράτης Μάλαμας

Sound Quality: FULL
Format: mp3_256Kbps
Στην Ανδρομέδα και στη γη είναι ο τίτλος του δεύτερου δίσκου του, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1995 από τη δισκογραφική εταιρεία Lyra και περιέχει 12 κομμάτια.

Περιεχόμενα CD
Ανδρομέδα
Πλάνα ξενιτειά
Άστρο του πρωινού
Του κάτω κόσμου οι φυλακές
Κάτω απ’ το μαξιλάρι
Νυχτέρι
Η βέρα
Δέντρο μοναχό
Η τράτα
Οι καλογέροι
Όσοι
Οι πότες της στρογγυλής τραπέζης
http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
Η πρώτη δισκογραφική δουλειά του κυκλοφόρησε το Γενάρη του 1993 υπό τον τίτλο Αγία Νοσταλγία. Κανείς δεν μπορούσε τότε να φανταστεί ότι αυτός ο μουσικός με την ιδιότροπη φωνή, θα έφτανε μέσα σε λιγότερα από δέκα χρόνια να είναι ο μπροστάρης σε μια προσπάθεια ανανέωσης του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού.
Κι όμως, σε εκείνο τον πρώτο δίσκο, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου αφήνει να φανούν τα χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου καλλιτέχνη. Με μια σχεδόν πανκ νοοτροπία, αραδιάζει 12 τραγούδια και ένα οργανικό, κάποια από τα οποία διαρκούν μόνο λίγα δευτερόλεπτα ή μετά βίας ξεπερνούν το ένα λεπτό και τα τραγουδάει με μια φωνή που ξενίζει αρχικά αλλά που, με τον καιρό και τις ακροάσεις, αρχίζει να γλυκαίνει.


Το εναρκτήριο «Στις Χαραυγές Ξεχνιέμαι» δίνει το στίγμα και την ταυτότητα του λόγου του, και μαζί με το «Όνειρο» και το ομώνυμο του δίσκου, παραμένουν μέχρι και σήμερα στο ρεπερτόριο των συναυλιών του. Μουσικά, τα μόνα ουσιαστικά εφόδιά του είναι τα παραδοσιακά και ρεμπέτικα τραγούδια ενώ κυριαρχεί το ηχόχρωμα της μακρυμάνικης μπουζουκομάνας του. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Μανώλης Πάππος, ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Γιώργος Μιχαήλ και ο Νίκος Παπάζογλου ενώ την ενορχήστρωση αναλαμβάνουν ο ίδιος ο συνθέτης και ο Πάππος. Η παραγωγή είναι σχετικά φτωχή ενώ αποδίδει μια «χειροποίητη» αίσθηση (υπάρχουν λάθη που ακούγονται) η οποία, όμως, λειτουργεί τελικά υπέρ της. Στιχουργικά αποκαλύπτεται το χιούμορ του, ο ιδιαίτερος λόγος του αλλά και το γενικότερο ενδιαφέρον του για την ποίηση, όταν επιλέγει να μελοποιήσει Εμπειρίκο και Ομάρ Καγιάμ.

Δύο χρόνια μετά, το 1995, κυκλοφορεί τη δεύτερη προσωπική δουλειά του, Στην Ανδρομέδα Και Στη Γη. Εδώ, ο Παπακωνσταντίνου βρίσκει τη φωνή του και παραδίδει μια πολύ πιο συγκροτημένη συλλογή τραγουδιών, έχοντας πια εξαλείψει την αμηχανία που χαρακτήριζε τις μελωδίες του στο προηγούμενο εγχείρημά του, χωρίς όμως αυτές να παύουν να εκτελούν αναπάντεχες στροφές σε περίεργα σημεία. Τα πράγματα όμως γίνονται πολύ πιο περιπετειώδη στον στιχουργικό τομέα όπου παρελαύνουν θέματα όπως η μετά θάνατον ζωή, η ξενιτιά, ο γάμος, η Σελήνη και άλλα ουράνια σώματα, ο μοναχισμός, η Στρογγυλή Τράπεζα ενώ κάποια στιγμή κάνουν την εμφάνισή τους και οι εξωγήινοι! Ο συνθέτης αναλαμβάνει τον κύριο όγκο της φωνητικής ερμηνείας ενώ τον βοηθούν η Μελίνα Κανά και ο Σωκράτης Μάλαμας. Η ενορχήστρωση, ενώ έχει εμπλουτιστεί με περισσότερα όργανα, παραμένει στα πλαίσια του πρώτου δίσκου και χωρίς εξάρσεις.
Περισσότερα Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Από τη Γη στην Ανδρομέδα | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο

Bad Company (album)

THE ORIGINAL BAD CO. ANTHOLOGY includes several previously unreleased tracks including four tracks recorded in 1998.

Recorded between November 1973 and November 1998. Includes liner notes by John McDermott.

Digitally remastered by Steve Croxford, Jack «Jacko» Adams, and Walter Coehlo

1974’s BAD COMPANY laid the groundwork for much of the mainstream hard rock that would dominate FM radio and album sales in the 1970s and ’80s. In contrast to the expansive canvases of psychedelic music and the virtuoso excesses of prog rock, Bad Company’s debut stripped the blues-rock model down to its essentials, playing muscular, amped-up power chords over driving 4/4 beats. Though the singing of vocalist Paul Rodgers (who had previously been in the blues-based band Free) has a rather flat affect, it is powerful and distinctive, meshing perfectly with the bluesy riffs of guitarist Mick Ralphs.


The tightly structured songs are cut from similar cloth, but the exuberant «Can’t Get Enough,» the snarling «Bad Company,» and moody, spectral «Ready For Love» provide enough variety to keep things interesting. The gentle «Seagull,» though uncharacteristically introspective for the band, is one of Rodgers/Ralphs’s finest compositions. Subsequent Bad Company albums would rework the same basic themes, but BAD COMPANY, the group’s opening salvo, was their defining work. It remains a classic of straightforward, blues-based rock.

(Masterpiece Mastering, London, England).

Live Recording

Bad Company: Paul Rodgers (vocals, guitar, harmonica, piano); Mick Ralphs (guitar); Boz Burrell (bass); Simon Kirke (drums).

Engineers include: Robin Black, Ron Nevison, Chris Kimsey.

Bad Company: Boz Burrell (bass instrument); Mick Ralphs, Paul Rodgers, Simon Kirke.

Personnel: Paul Rodgers (vocals, guitar, accordion, piano); Sunny Leslie, Sue Glover (vocals); Mick Ralphs (guitar, keyboards); Mel Collins (saxophone); Simon Kirke (drums); Sonny (background vocals).

Audio Mixer: Ron Nevison.

Recording information: Headley Grange, Hampshire, England (11/1973).

Photographer: Hipgnosis.

Additional personnel: Sue & Sunny (background vocals); Mel Collins.Entertainment Weekly (4/9/99, p.77) – «While never on a part with ’70s contemporaries Led Zep or Lynyrd Skynyrd, these British medium-hard rockers made stern, lean headbanging rock…» – Rating: B
Q (1/95, pp.265-268) – 4 Stars – Excellent – «Sparse, unadorned and tuneful…alternates between good-natured…and soulful ballads….The title tracks became the blueprint for Bon Jovi’s career…»
Q (5/99, pp.122-123) – 3 Stars (out of 5) – «…Can’t Get Enough of Your Love and Shooting Star reamin staples of mature drivetime radio and the band’s chunky boogie, iced by Paul Rodger’s lascivious holler, may still appeal to fanciers of The Black Crowes or Reef…»
cdUniverse
 

Bad Company Album Track Listing
1. Can’t Get Enough
2. Rock Steady
3. Ready For Love
4. Don’t Let Me Down
5. Bad Company
6. The Way I Choose
7. Movin’ On
8. Seagull

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
Ready For Love

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ – ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αλκίνοος Ιωαννίδης
«Αυτός ο πιτσιρικάς είναι ντε, που έπαιζε στα Μπακούρια …». Πριν από μερικά χρόνια, όλη η πόλη μιλούσε γι’ αυτό το όμορφο αγόρι (23 χρονών τότε) που έκανε το μεγάλο «μπαμ» με την «Αγορά του Αλ Χαλίλ». Ποιός ήταν; Από πού ήρθε; Πώς έσκασε έτσι ξαφνικά στη δική μας αγορά και στην καρδιά; Από τότε πέρασαν αρκετά χρόνια, τέσσερις προσωπικοί του δίσκοι και αρκετές συμμετοχές και συναυλίες. Το καλύτερο δε είναι ότι στους δύο τελευταίους του δίσκους, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης γράφει ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους.
Αν κοιτάξετε προσεκτικά τα εξώφυλλα των δίσκων του, θα παρατηρήσετε ότι έχουν φιλοτεχνηθεί από τον πατέρα του που είναι ζωγράφος. Και άρα, το ρητό «σόι πάει το βασίλειο…» ισχύει σ΄ αυτήν τη περίπτωση.
Γεννημένος στην Κύπρο στις 19/9/1969, o Αλκίνοος Ιωαννίδης εγκατέλειψε τη Λευκωσία στα είκοσι χρόνια του, για να βρεθεί στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και να σπουδάσει ηθοποιός. Καμία σχέση με την μετέπειτα πορεία του, θα σκεφτεί κανείς, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι… Στο background του έχουν καταγραφεί οι σπουδές του στο Ευρωπαϊκό Ωδείο της Κύπρου αφενός και αφετέρου την παραγωγή του πρώτου του δίσκου («Στην αγορά του Κόσμου», σε μουσική Νίκου Ζούδιαρη και ενορχήστρωση Τάκη Μπουρμά) υπογράφει η Δήμητρα Γαλάνη, η οποία τον «ανακαλύπτει» σε κάποια γυρίσματα.
Πριν ακόμη έρθει η επιτυχία με την «Αγορά του Αλ Χαλίλ», ο Αλκίνοος εμφανίζεται στο «Χάραμα», στο πλευρό της Δήμητρας Γαλάνη, την πρώτη χρονιά της λειτουργίας του γνωστού μαγαζιού. Το δίσκο «Στην αγορά του κόσμου» ακολουθεί το «Όπως μυστικά και ήσυχα» (και πάλι σε μουσική Νίκου Ζούδιαρη) , δύο χρόνια αργότερα. Αμφότεροι γίνονται χρυσοί.
Ο συνεσταλμένος και low-profile είναι η αλήθεια ερμηνευτής κατακτά έναν ακόμη ρόλο και μάλιστα με επιτυχία. Αυτόν του δημιουργού. Γράφει ο ίδιος τις μουσικές και τους στίχους του και χαράζει το δικό του προσωπικό ύφος: έντεχνα τραγούδια, μπαλάντες αλλά και ιδιαίτερες στιγμές (σαν το ραπ «Έχω μια λέξη») . Επιπλέον γράφει ουσιαστικό στίχο.
πηγή : wiki.kithara.gr

Τα τραγούδια του δίσκου
1. Ζήνωνος
2. Στην αγορά του Αλ Χαλίλι
3. Το όνειρο
4. Πόθοι αδιέξοδοι
    (Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη)
5. Καθώς περνά η ώρα
6. Δύσκολοι καιροί
7. Τα φιλιά μου θα στα ‘δινα
    (Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη)
8. Η μπαλάντα του μισθοφόρου
9. Όχι, μην κλαις
10.Το κουτί της Πανδώρας
11.Δεύτε τελευταίες εισπνοές
    (Τραγούδι: Δήμητρα Γαλάνη, Αλκίνοος Ιωαννίδης)
http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
Ζήνωνος
Πάσχα στο χωριό συγκέντρωση μετοίκων
Τα νέα απ’ την Αθήνα, στα όνειρά μου σφήνα
Πόζα και λουστρίνι, ο Νάκος φιγουρίνι
Πείνα μου μοιραία, ζήλια μου ρομφαία
Μπήκα σ’ ένα τραίνο πίσω δεν κοιτούσα
Μέσα μου πετούσα, ψήλωσα δυο πόντους
Ζήνωνος, μ΄ έντυσε ζωή στρατιώτη
Ζήνωνος, πόρνη η αγάπη η πρώτη
Κι απ’ το βράδυ στο πρωί
Μου τελειώνει η ντροπή
Ζήνωνος

Εδώ οι χωριανοί μου δεν βοηθάνε άλλο
Σκούριασαν τα χέρια, βρήκα άλλους τρόπους
Είπα να χαθώ το τέλος μου να δώσω
Λίγο ακόμα πάνω, τρελά μου σε φτάνω
Στις εφημερίδες μάνα αν με είδες
Μη μου στεναχωριέσαι, μάνα δεν μ’ αξίζει
Ζήνωνος…

ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ – Στην Εποχή Του Ονείρου

Ιούνιος 1998: κυκλοφορεί το album «Στην Εποχή Του Ονείρου» με τα τραγούδια από τις εμφανίσεις της Ελένης Τσαλιγοπούλου στην Ιερά Οδό το χειμώνα ’97-’98.
Στο album συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδώντας ντουέτο με την Ελένη ένα παλιότερο τραγούδι και γράφοντας ένα καινούριο για τη φωνή της. Το album γνώρισε μεγάλη επιτυχία και μέσα σε λίγους μήνες έγινε πλατινένιο.(από MUSIC HEAVEN)


Label: SONY BMG
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1998
Ποιότητα: 320 Kbits/sec

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΥΠΗ
2. ΦΤΕΡΩΤΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ
3. ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΣΟΥ ΑΞΙΖΕ ΑΓΑΠΗ [ΜΕ ΓΙΩΡΓΟ ΝΤΑΛΑΡΑ]
4. ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ
5. ΟΛΑ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ
6. Σ’ΑΓΑΠΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΩΡΑΙΑ
7. ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΠΙΑ
8. ΝΑ Μ’ΑΓΑΠΑΣ
9. ΤΑ ΛIΜΑΝΙΑ [ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΘΑ ΣΑΛΠΑΡΕΙ]
10. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΣΟΥ
11. ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΕ ΒΑΡΕΘΩ
12. ΤΖΙΒΑΕΡΙ
13. ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΑΛ ΧΑΛΙΛΙ

http://www.opendrive.com/files/20718587_q8VJS/player.swf
ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΜΟΥ ΤΗΝ ΛΥΠΗ

Ο παραπάνω λιτός και .. απέριττος player, είναι ο στάνταρτ της «αντίπαλης» πλατφόρμας του WordPress. Με μια σειρά ενεργειών και την πολύτιμη – αμέριστη βοήθεια και υποστήριξη του Radiodada, κατάφερα να τον ενεργοποιήσω κι εγώ εδώ!!   

Η ΡΕΜΠΕΤΙΚΗ ΚΟΜΠΑΝΙΑ – ΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΡΑΘΥΡΑ

ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ: 1975
ΠΑΙΖΟΥΝ:
ΜΑΝΩΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΝΑΚΗΣ: Μπουζούκι
ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΕΚΟΥΡΑΣ: Ακορντεόν
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Κιθάρα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ: Μπαγλαμά


«…το πιθανότερο είναι ότι η επιτυχία της Ρεμπέτικης Κομπανίας οφείλεται στο ότι ξανάπαιξε τα τραγούδια αυτά με τα παλιά ακουστικά όργανα, μένοντας πιστή στις πρώτες εκτελέσεις. Σε τέτοιο μάλιστα σημείο μιμηθήκαμε τον ήχο των παλαιών εκτελεστών, ώστε – εκτός από τα δικά μας – επαναλάβαμε και τα δικά τους λάθη.»

Γ. Ι. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ
Φεβρουάριος 1995

Περιεχόμενα
1. Τα μπλε παράθυρα (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
2. Το οργανάκι (Κοντογιάννης-Δημητριανάκης)
Συνθέτης Γ. Μητσάκης
3. Να γιατί περνώ (Κοντογιάννης-Δημητριανάκης)
Συνθέτης Β. Τσιτσάνης
4. Αν πάθεις και καμιά ζημιά (Κοντογιάννης)
Συνθέτης Β. Τσιτσάνης
5. Πάλι τραγούδι θα σου πω (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
6. Μυστήριο Ζεϊμπέκικο (Οργανικό)
Συνθέτης Κυρ. Χαλκιάς
7. Ο Μητσάκης (Κοντογιάννης)
Συνθέτης Γ. Μητσάκης
8. Το Χριστινάκι (Δημητριανάκης- Κοντογιάννης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
9. Ο αραμπατζής (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Μ. Βαμβακάρης
10. Ηλιοβασίλεμα σωστό (Κοντογιάννης)
Συνθέτες Γ. Λαύκας-Κ. Μάνεσης
11. Ο θερμαστής (Δημητριανάκης)
Συνθέτης Γ. Μπάτης
12. Και συ δεν έχεις μπέσσα (Κοντογιάννης)
Συνθέτες Γ. Μητσάκης-Δ. Σεμσης


«ΤΑ ΜΠΛΕ ΠΑΡΑΘΥΡΑ»
ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ 1η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

cesaria evora – MISS PERFUMADO

Audio CD (June 16, 1998)
Original Release Date: June 16, 1998
Number of Discs: 1
Label: Elektra / Wea
ASIN: B000006R55
Format FLAC / mp3_320Mbps


Track Listings


1. Sodade
2. Bia
3. Cumpade Ciznone
4. Direito Di Nasce
5. Luz Dum Estrela
6. Angola
7. Miss Perfumado
8. Vida Tem Um So Vida
9. Morabeza
10. Recordaï
11. Lua Nha Testemunha
12. Barbinco
13. Tortura
 

Amazon Editorial Reviews
Amazon.com’s Best of 1998
Cesaria Evora asked heartache to come in and set a spell. The morna, the slow, rhythmically balladic blend of African blues and the Portuguese fado, was the perfect medium. Released in 1998 in the United States, this 1992 album about nostalgia, longing, hit-and-run lovers, and the sea features titles like «Barbincour» («The Conman») and «Torura» («Torture»). Not the least of Evora’s magical appeal is that her smooth, honey-rich vocals suggest a universe of passion and pain with nary a spasm of self-pity to break the spell.                          —Elena Oumano
Most Helpful Customer Reviews
5.0 out of 5 stars A sublime introduction to world music, December 25, 1998
This review is from: Miss Perfumado (Audio CD)
Cesaria is a diva that is without doubt. Miss Perfumado is a wonderful blend of everything that you would imagine Cape Verde to be; African and Portugese, hot and beautiful. When you listen to this album, close your eyes and you can almost smell the sea, feel the sand on your feet and the sun on your back. Equally you will feel that you share the anxieties, pleasures and pain that Diva Evora sings about. The rhythms in the track Angola are delicious. Do not be surprised if you find that you cannot stop your toe tapping and if your body just gets up to dance just enjoy. Listening to Miss Perfumado will make you want to go to Cape Verde (or find out where the hell it is if you don’t know already). Do you get the impression that I like this cd? I love it and always will!
5.0 out of 5 stars WOW! INCREDIBLE, July 5, 2000
By mark pestonji (woodland hills, ca USA)
This review is from: Miss Perfumado (Audio CD)
A voice has never moved me as much as cesaria has. Her voice is so seductive and passionate that it takes your mind to another place. Her other albums are great, but this is the best. a definite must hear and must have for any collection
Άλλες σχετικές αναφορές:
Τζων Μπόης

Σωκράτης Μάλαμας – ΠΕΡΑΣΜΑ

Είναι ο κόσμος πέρασμα/ και η αγάπη κέρασμα/ αντάλλαγμα δεν έχει
«Πέρασμα» είναι ο τίτλος του νέου άλμπουμ του Σωκράτη Μάλαμα σε μουσική δική του και στίχους Άλκη Αλκαίου, με τη συμμετοχή της Μελίνας Κανά σε πέντε τραγούδια. Η συνεργασία Σωκράτη Μάλαμα – Άλκη Αλκαίου, μας έχει χαρίσει και στο παρελθόν μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια της δισκογραφίας τους και εδώ για άλλη μία φορά αποδεικνύεται πόσο ταιριαστά δένουν οι στίχοι του Αλκαίου με τη μουσική του Μάλαμα. Τραγούδια που έχουν να κάνουν με τα κοινά τους όνειρα, με τον υπόγειο πόνο, με τα συναισθηματικά αδιέξοδα, με την απώλεια της ομορφιάς, με την τυφλότητα, με τις κοινωνικές διαπιστώσεις, με τον έρωτα, με την αγάπη, με το χτίσιμο και το γκρέμισμα των ψευδαισθήσεων. Τραγούδια σε φόρμες λαϊκές αλλά με την ιδιαίτερη σφραγίδα του Μάλαμα που τα κάνει απόλυτα αναγνωρίσιμα και μοναδικά.
Λιτός, με τη συνοδεία μόνο της κιθάρας του, ο Σωκράτης Μάλαμας ξεδιπλώνει -και ταυτόχρονα προκαλεί- δυνατά συναισθήματα μέσα από τα νέα του τραγούδια, με μία εσωτερικότητα που καθηλώνει και συγκινεί. Η συνεργασία του με τη Μελίνα Κανά μετά από αρκετά χρόνια, είναι ένα γεγονός που οι περισσότεροι ακροατές της μουσικής του περίμεναν με προσμονή! Η Κανά έχει αποδειχτεί μέσα στα χρόνια, η ιδανική γυναικεία φωνή των τραγουδιών του και η ερμηνεία της εδώ, έρχεται τόσο φυσική και αναπόφευκτα ιδεατή, σαν να μην έλειψε ποτέ.
Τα χειρόγραφα των στίχων στο ένθετο του άλμπουμ, είναι του Άλκη Αλκαίου.
e-orfeas.gr

Τίτλος: Πέρασμα
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας – Μελίνα Κανά
Κυκλοφορία: 12/2010 (Lyra)
format mp3_320Mbps
Tracklist:
1. ΒΡΑΔΥΝΕΣ ΠΕΡΙΠΟΛΙΕΣ – Μελίνα Κανά
2. ΚΑΡΑΒΙ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ – Σωκράτης Μάλαμας
3. ΔΕΥΤΕΡΟΠΡΙΜΑ – Μελίνα Κανά
4. ΟΙ ΜΥΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ – Σωκράτης Μάλαμας
5. ΤΟ ΠΙΘΑΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΥΧΝΑΡΙ – Μελίνα Κανά
6. ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΟ – Σωκράτης Μάλαμας
7. ΤΑ ΦΡΥΓΑΝΑ – Σωκράτης Μάλαμας
8. ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ – Μελίνα Κανά
9. ΙΛΙΓΓΟΣ – Σωκράτης Μάλαμας
10.ΚΟΛΛΑ ΛΕΥΚΗ – Σωκράτης Μάλαμας
11.ΤΟ ΘΑΥΜΑ – Μελίνα Κανά
12.ΡΕΣΤΑ – Σωκράτης Μάλαμας
13.ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΙΙ – Σωκράτης Μάλαμας

Παιδιά ο δίσκος είναι Α Π Ι Σ Τ Ε Υ Τ Ο Σ!!!
Μόνο με λίγες ακροάσεις που πρόλαβα να κάνω θα παραθέσω την μέχρι τώρα άποψη μου…
Ο Μάλαμας επιστρέφει στην «πηγή» των τραγουδιών, όπως αυτά γράφονται με μια κιθάρα και σε αυτό τον δίσκο είναι σαν να μας καλεί στον δικό του κόσμο, χωρίς μουσικούς, να ακούσουμε τα τραγούδια σα να είμαστε παρόντες τη στιγμή που δημιουργούνται…
Μας παρουσιάζει τα καινούργια του τραγούδια τρία χρόνια μετά τους αμφιλεγόμενους «Δρόμους» (για κάποιους η πιο «απλή» δουλειά του), πέντε χρόνια μετά το ηλεκτρικό και «ψαγμένο» «Άδειο δωμάτιο» και 9 χρόνια μετά το «ακουστικό» «ΕΝΑ»….
Ένας Σωκράτης με διάθεση «μινιμαλ» αλλά τόσο βαθιά ουσιαστικός όσον αφορά την τέχνη… Για μένα είναι σα να επιστρέφει (κατά κάποιο τρόπο) στον δίσκο «ΕΝΑ» αλλά με διαφορετική προσέγγιση στην ενορχήστρωση (η οποία σημειωτέον είναι εξ ολοκλήρου με δύο ακουστικές κιθάρες) με πιο «ψαγμένες» και «πλούσιες» μελωδικές γραμμές, μας παραθέτει ένα από τα πιο ολοκληρωμένα άλμπουμ του, παιγμένα μόνο με κιθάρα…
Αυτό θα πει καλλιτέχνης, αυτή είναι η ουσία της τέχνης… Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς «περιτύλιγμα» για να έρθουν τα τραγούδια καλύτερα στο αυτί του ακροατή και εδώ ο Μάλαμας είναι πολύ μακριά από την λογική του «σουξέ» (βλέπε «Πριγκηπέσα») αλλά βυθισμένος στην ουσία των τραγουδιών…
Τι να πω, ο άνθρωπος όταν πιάνει να παίξει κιθάρα «ζωγραφίζει», κάθε νώτα μια πινελιά και στο τέλος βγαίνει ένα πανέμορφο πολύχρωμο έργο που αγγίζει τη ψυχή μας… Πόση έμπνευση διαθέτει όταν τα δάχτυλα ακουμπάνε στις χορδές… Ακόμα και σε εμάς που ασχολούμαστε με την μουσική και παίζουμε κιθάρα, μας δείχνει για άλλη μια φορά πόσο «λίγοι» είμαστε… Κάθε νότα και ένα ταξίδι…
Οι στίχοι του Άλκη Αλκαίου απίστευτοι (και αυτός μακριά από η λογική του «σουξέ») δίνει στον Μάλαμα ένα «πλούσιο υλικό» με βαθύτερο νόημα από τα συνηθισμένα…
Η Μελίνα Κανά, δέκα χρόνια μετά επιστρέφει σε δίσκο του Σωκράτη και αποδεικνύει πως είναι η πιο κοντινή φωνή στην τραγουδοποιία του Μάλαμα, η γυναικεία χροιά των τραγουδιών του, θα μπορούσε άνετα να συμμετέχει σε κάθε δίσκο του…
Μια νοσταλγική επιστροφή στον Μάλαμα που αγαπήσαμε, «βουτιά» σε παλιά λημέρια αλλά με διαφορετική προσέγγιση και παράλληλα μια νέα αρχή σε σημαντικά πράγματα που έχει ακόμα να μας δώσει…
Ένας δίσκος «διαμάντι», μια αναφορά στην ουσία της τέχνης, ένας καλλιτέχνης «ταξιδευτής» των ψυχών…
Σε ευχαριστούμε Σωκράτη…
Reason

Ry Cooder & Manuel Galbán – Mambo Sinuendo

MAMBO SINUENDO won the 2004 Grammy Award for Best Pop Instrumental Album. «Patricia» was nominated for the 2004 Grammy Award for Best Pop Instrumental Performance.

Ry Cooder, the guitarist/composer/arranger behind the Buena Vista Social Club and numerous film scores (JOHNNY HANDSOME, PARIS, TEXAS), is back with a suave collection of tunes infused with more of the sinuous rhythms from Cuba. Just as we are comfortably settling into the seductive feel set up on the opening track, «Drume Negrita,» enter Mr. Cooder’s languorous pedal steel and we are transported beyond the south-of-the-border to a place both exotic and intriguing. On this set, Cooder is teamed with the leader of the popular 60’S and 70’s group Los Zafiros, Manuel Galban. Galban and Cooder trade tasty and occasionally quirky riffs that put their distinctive guitars front and center. The mutual admiration these artists have for one another exudes a contagious warmth and wealth of good humor that underlies all the proceedings. The temperature rises on «Monte Adentro,» courtesy of a wonderfully lucy-goosey rhythm section and a tres solo by Mr. Cooder and on the title track, a melody in signature style is served up by none other than Herb Albert.

As Cooder has written – »You can look at this as a road trip through different worldless fantasy landscapes. Sometimes you’re in bright daylight, sometimes the streets are dark & empty. You’re riding with the Conjunto Sinuendo – drummers Jim Keltner & Joachim Cooder, Conga-player »Anga» Diaz, & bassist Cachaito Lopez, to hold you on the road. High performance Twang!» Slipcase. Nonesuch. 2003.

Recorded at Egram Studios, Havana, Cuba; Capitol Studios and Sound City Studios, Los Angeles, California.

Personnel: Ry Cooder (guitar, slide guitar, steel guitar, electric piano, vibraphone, tres); Manuel Galban (guitar); Herb Alpert (trumpet); Orlando Cachaito Lopez (bass); Jim Keltner, Joachim Cooder (drums); Gregorio Hernandez Rios «Goyo», Maximino Duquesne Martinez, Marcos H. Scull, Yosvani Diaz (bata drums); Miguel «Anga» Diaz (conga); Juliette & Carla Commagere (background vocals).
cdUniverse

Tracklisting
This information from Billboard.com
Duerme Negrita (Ernesto Grenet) — 5:00
Monte Adentro (Arsenio Rodríguez) — 2:53
Los Twangueros (Manuel Galbán/Ry Cooder) — 4:42
Patricia (Perez Prado) — 3:29
Caballo Viejo (Simón Díaz) — 3:51
Mambo Sinuendo (Manuel Galbán/Ry Cooder/Joachim Cooder) — 2:31
Bodas de Oro (Electo Rosell «Chepin») — 4:40
Échale Salsita (Ignacio Piñeiro) — 4:27
La Luna en Tu Mirada (Luis Chanivecky) — 4:13
Secret Love (Paul Francis Webster/Sammy Fain) — 5:49
Bolero Sonámbulo (Manuel Galbán/Ry Cooder) — 4:31
María la Lo (Ernesto Lecuona) — 4:19



Απ’ όλους τους χαρακτήρες στο Buena Vista Social Club, ο Manuel Galban ήταν αυτός που φαινόταν πιό πιθανό να «σκεφτεί λίγο διαφορετικά». Του αρέσουν οι πειραματισμοί. Μεγαλώνοντας στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, βρέθηκε στην εποχή που η Κουβανική μουσική άρχισε ν’ακολουθεί ποπ και τζαζ δρόμους, μέσα από τις φουτουριστικές δημιουργίες συνθετών όπως ο Perez Prado και ο Frank Emilio, που οδηγούσαν τη λάτιν μουσική πέρα απ’ την παράδοση… 

Ο Galban τότε ήταν μέλος των Los Zafiros,ενός Κουβανικού Doo-wop σχήματος,στο οποίο είχε το ρόλο του κιθαρίστα και του ενορχηστρωτή.
Την ώρα που οι περισσότεροι μουσικοί,στην ερώτηση «Πως θα έπαιζε ο Lenny Tristano το Danzon ;»,θα σου απαντούσαν πως ο Lenny έχει πεθάνει και γι’αυτό δεν έχουν ιδέα,ο Galban ενδιαφέρεται γιά τη μουσική σαν κάτι το φανταστικό.

Ο Ry Cooder είναι ένας «μουσικός του κόσμου», ο οποίος έκανε τον κόσμο να στραφεί στη μουσική της Κούβας, χάρη στη συνεργασία του με ντόπιους μουσικούς (Buena Vista Social Club 1997).
Γνωστός γιά τις συνεργασίες του, με τον Ινδό κιθαρίστα Vishwa Mohan Bhatt (Meeting by The River 1993) και τον Αφρικανό Ali Farka Toure (Talking Timbuktu 1995), αλλά και τη συμμετοχή του στο Let it Bleed των Rolling Stones και τη δημιουργία του soundtrack της ταινίας, Παρίσι Τέξας του Wim Wenders, ο Cooder φαίνεται να μη γνωρίζει μουσικά σύνορα.«Όλοι οι μουσικοί μοιάζουν μεταξύ τους.Αν σκεφτείς τι τους ταρακουνά και τι τους αγγίζει,είναι το ίδιο πράγμα, απλά σε διαφορετικές εκδοχές»,θα πει.
Έξι χρόνια μετά το Buena Vista, ο Cooder ήθελε να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό.

Ο Galban και ο Cooder, ένοιωσαν πως υπάρχει ένας ήχος, ο οποίος δεν έχει εξερευνηθεί.Μιά Κουβανική ορχήστρα, με ηλεκτρική κιθάρα, που θα μπορούσε να μιμηθεί την ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ’50.
Οι δύο κιθαρίστες πλαισιώθηκαν από δύο ντράμερς,κρουστά και μπάσο,σε μιά εκδοχή «σεξτέτου», με αρκετή ιπποδύναμη που θυμίζει Big Band, όμως και τη λεπτότητα ν’αποκαλύψει το μυστήριο κλασσικών κομματιών, και βρέθηκαν στον cool κόσμο της Mambo-Jazz. Κάπου ανάμεσα στον Perez Prado και τον Henry Mancini.
Μπορείτε να δείτε το Mambo Sinuendo σαν ένα δρόμο με φανταστικά τοπία.Μερικές φορές βρίσκεστε στο φως της ημέρας,κι άλλες φορές οι δρόμοι είναι σκοτεινοί και άδειοι.
Ταξιδεύετε κι έχετε τους Ry Cooder, Manuel Galban (κιθάρες) Jim Keltner, Joachim Cooder (ντραμς) Conguero “Anga” Diaz (κονγκας) και τον μαέστρο Cachaito Lopez (μπάσο), γιά να σας κρατούν στο δρόμο.
Το Mambo Sinuendo, είναι Κουβανική ψυχή σε υψηλή απόδοση και φαίνεται πως οι μουσικοί το διασκέδασαν.
lemonc_www.musicheaven.gr 

Ibrahim Ferrer – Buenos Hermanos

BUENOS HERMANOS won the 2004 Grammy Award for Traditional Tropical Latin Album.

Ibrahim Ferrer’s first project in four years once again found him in the studio with producer/guitarist Ry Cooder. The result is BUENOS HERMANOS, yet another trip into the world of traditional Cuban music, sparked by the success of the Buena Vista Social Club. Cooder rides herd on a collection that’s an irresistible collage of bottom-heavy congas and bongos, plunking bajo, call-and-response vocals, and horn arrangements that bob and weave throughout. Ferrer’s rich vocal style slips in perfectly, whether he’s bouncing along in the spry «Boquinene» or ripping up the sizzling son «Hay Que Entrale a Palos a Ese.»

Ferrer’s skill as a balladeer comes through readily as he caresses each word in the lush bolero «Mil Congojas,» buoyed by the guitars of Cooder and Los Zafiros member Manuel Galban. Equally impressive are guest appearances by Flaco Jimenez, whose squeezebox is the perfect complement to Ferrer’s croon, and the Blind Boys of Alabama, whose uplifting harmonies on «Perfume de Gardenias» transcend any language barriers. Even «Oye El Consejo,» a metaphorical song dealing with Cuban society’s complex attitude towards race, provides a chance to shake your hips while making you think.

Ferrer’s first release since 1999s gold-certified debut Buena Vista Social Club Presents. Ibrahim Ferrer is full of surprises. The band includes Blind Boys of Alabama and Jon Hassell on trumpet. 13 tracks with Slipcase. Nonesuch. 2003.

Recorded at Egrem Studios, Havana, Cuba.

Personnel: Ibrahim Ferrer (vocals); Clarence Fountain, Joe Williams (vocals); Manuel Galbán (acoustic guitar, electric guitar, piano, organ); Ry Cooder (acoustic guitar, electric guitar); Mario Fernandez, Gerardo García, Silvio Duquesne, Ariel Sarduy, Ana Julia Badia, Rogelio Martinez, Jr., Hugo Cruz (violin); Robert Herrera, José G. Marón, Marta Amelia Salgado, Ricardo Fernandez, Enrique Navarro (viola); Alejandro Rodriguez , Arelis Zaldivar, Roy Avila (cello); Flaco Jiménez (accordion); Pantaleón Sánchez, Modero Mekanisi, Javier Zalba (alto saxophone); Rafael ‘Jimmy’ Jenks, Antonio Jimenez, Gil Bernal, Alfred Thompson (tenor saxophone); Ventura Gutierrez (baritone saxophone); Luis Alemañy, Jon Hassell , Manuel «El Guajiro» Mirabal, Alejandro Pichardo (trumpet); Chucho Valdés, Roberto Fonseca (piano); Jim Keltner, Joachim Cooder (drums); Miguel «Angá» Diaz (congas, bongos, claves); Demetrio Muniz, Bernardo Choven Garcia (congas); Isél Martínez (bongos); Amadito Valdés (timbales).

Audio Mixer: Jerry Boys.

Recording information: EGREM Studios, Havana, Cuba; Sound City Studios, Los Angeles, CA; Sunset Studios.

Photographer: Christian Jaspars.

Personnel includes: Ibrahim Ferrer (vocals); Manuel Galban (electric guitar, organ); Ry Cooder (electric guitar); Lemay Olano, Rogelio Martinez (violin); Roberto Herrera (viola); Arley Zaldivar (cello); Flaco Jimenez (accordion); Javier Zalba, Pantaleon Sanchez (alto saxohone); Antonio Jimenez, Carlos Oviedo (tenor saxophone); Ventura Gutierrez (baritone saxophone); Jon Hassell, Manuel «Guajiro» Mirabel (trumpet); Chucho Valdes, Roberto Fonseca (piano); Orlando «Cachaito» Lopez (bass); Joachim Cooder (drums); Amadito Valdes (timbales); Miguel «Anga» Diaz (bongos, congas, clave); Jim Keltner, Joachim Cooder (percussion); Pepe Maza, Alberto » Virgilio» Valdes, Juliette Commagere, Carla Commagere (background vocals); The Blind Boys Of Alabama.

Tracks

1 Boquiñeñe
2 Buenos hermanos
3 La música cubana
4 Guaguancó Callejero
5 Naufragio
6 Como el arrullo de palma
7 Perfume de gardenias
8 Mil congojas
9 Hay que entrarle a palos a ése
10 No tiene telaraña
11 Fuiste cruel
12 Boliviana
13 Oye el consejo

cdUniverse