Category Archives: ΤΥΠΟΣ

Ζουν ακόμα σαλιγκάρια στην πόλη

Κυριακή ξημερώματα, γύρω στις εξίμισι, με ψιλόβροχο.

Από τα ελάχιστα -μετρημένα στα δάχτυλα ενός χεριού- άχτιστα οικόπεδα στο Παγκράτι, στη συμβολή των οδών Σπ. Μερκούρη – Βασ. Γεωργίου Β’ και Ριζάρη. Μαντρότοιχος ένα μέτρο περίφραξη κι από μέσα ευλογία στο θεριεμένο αγριόχορτο, να μη βλέπεις χώμα. Στη ράχη της μάντρας και στο πεζοδρόμιο αμέτρητα σαλιγκάρια, να προσέχεις πού να πατήσεις -ευτυχώς υπάρχει και η πρεσβυωπία!

Ζουν ακόμα σαλιγκάρια στην πόλη! σκέφτεσαι και θυμάσαι την παιδική σου γειτονιά -παρυφές Λυκαβηττού- που ξαμολιόσασταν οι πιτσιρίκοι στα αμέτρητα τριγύρω άχτιστα οικόπεδα και γεμίζατε λεκάνες με σαλιγκάρια. Στους περιπάτους προς Υμηττό βλέπω, συχνά, το απόβροχο, έναν-δυο που μαζεύουν σαλιγκάρια. Δεν συμφωνώ, αλλά αυτοί δεν δείχνει να πολυσκοτίζονται! Στην καρδιά του Παγκρατίου, τόσα σαλιγκάρια, από το μοναδικό άχτιστο οικόπεδο της περιοχής, πρώτη φορά έβλεπα, στα σχεδόν σαράντα χρόνια διαμονής μου!

Η πόλη -για όσους την παρατηρούν με αληθινό ενδιαφέρον, όχι για… επενδύσεις- φυλάει ακόμα στα σπλάχνα τούς σπόρους (θα μπορούσαμε να έχουμε αμέτρητες μικρές οάσεις αυτοφυούς βλάστησης με λιγοστά έξοδα και ελάχιστη φροντίδα!), τους καρπούς (σχεδόν κάθε χρόνο φτιάχνω μαρμελάδα από νεράντζια.. του δρόμου), τα σαλιγκάρια της και ό,τι άλλο δεν φανταζόμαστε, καθώς η φαντασία δεν συνηθίζει να ευδοκιμεί σε κινητά κουβούκλια, σε θέσεις καναπέδων έναντι τηλεοράσεων και σε κινητά τηλέφωνα. Απλώς, ως θύματα της μεγάλης μεταπολεμικής «συνωμοσίας των εργολάβων», την οποία χάψαμε με «καροτάκι» τα «μεγάλα έργα» (που ήταν απλώς μεγάλες κονόμες και καταβρόχθιση εξωτερικής βοήθειας και ανορθωτικών δανείων), δεν είδαμε -δεν μας άφησαν να δούμε- αυτό που σήμερα λένε πολλοί (αλλά δεν ξέρω πόσοι το εννοούν…) «μικρές κλίμακες». 
Από τις οποίες, πιστεύω, έχει -πάντα είχε- ανάγκη η Αθήνα.

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ
www.enet.gr

Blogs, Portals και ελληνικές "ερμηνείες"

Στο Internet τα πράγματα έχουν μια ενδογενή «διεθνή» ερμηνεία. Το περιεχόμενο, οι επισκέπτες, οι υπηρεσίες που παρέχονται, είναι έννοιες που όπου και αν τις αναφέρεις, έχουν – σε γενικές γραμμές – αρκετά συγκεκριμένο νόημα.
Εκτός φυσικά από την Ελλάδα. Εδώ, ο κάθε ένας δίνει και το νόημα που ο ίδιος νομίζει πως είναι σωστό. Και – ανάλογα με την βαρύτητα που έχει η γνώμη του – παρασύρει και άλλους στην «ερμηνεία» του. Τρανταχτό παράδειγμα το www.in.gr το οποίο, όταν εμφανίστηκε, αυτό-προσδιορίστηκε σαν «portal». 

Ο όρος είχε δημιουργηθεί από τις Google, Yahoo!, AltaVista κ.λπ., που προσέφεραν υπηρεσίες αναζήτησης σε τεράστιους όγκους διευθύνσεων (URLs), ενός συνεχώς αυξανόμενου Internet. Στόχος τους να κατευθύνουν τους χρήστες στον τεράστιο όγκο των web sites του Internet. Αντίθετα το in.gr σκόπευε στο να αποτελέσει το κύριο σημείο επίσκεψης και άντλησης πληροφοριών των επισκεπτών του, με την «παράπλευρη» δραστηριότητα «υπηρεσιών καταλόγου» στο ελληνικό Internet. Έτσι στη χώρα μας, όποιος έκανε ένα web site με περισσότερη πληροφορία από αυτή που αφορούσε σε μια εταιρία, κατέτασσε το εγχείρημα στην κατηγορία των «portals», ενώ οι πιο προχωρημένοι έφτιαξαν και τον όρο «Vortal» (σύντμηση των λέξεων Vertical Portal).


Η διαδικασία της «στρέβλωσης ερμηνειών» συνεχίστηκε και με την εμφάνιση των blogs. Τα «προσωπικά ιστολόγια» (όπως είναι η ελληνική απόδοση του όρου), δημιουργήθηκαν για να είναι περισσότερο «προσωπικά» και λιγότερο «ιστολόγια». Με την εμφάνισή τους, το Web περιβάλλον εξελίχτηκε σημαντικά, παίρνοντας τη θέση του Μέσου Μαζικής Ενημέρωσης που έδινε δυνατότητα σε οποιονδήποτε να εκφράσει τις εμπειρίες του. Οι σύνδεσμοι (links) μεταξύ των blogs είχαν άλλωστε αντίστοιχη λειτουργία. Αν κάποιος έμπαινε σε ένα blog για καλοκαιρινές διακοπές, έβρισκε links προς περισσότερα blogs για καλοκαίρι / διακοπές και συναφείς πληροφορίες.


Το http://fakellaki.blogspot.com, στο οποίο η καρκινοπαθής Aμαλία Καλυβινού κατέγραφε με συγκλονιστικό τρόπο τη μάχη της ενάντια στην επάρατη νόσο, καθώς και στα «φακελάκια» του ελληνικού συστήματος υγείας μέχρι τον θάνατό της σε ηλικία 30 ετών, ήταν η πιο αντιπροσωπευτική υλοποίηση ενός blog. Κόσμος ενημερώθηκε για την προσωπική ιστορία της «συντάκτριας», ένωσε την φωνή του με την αγανάκτησή της και διάβασε για τα συναισθήματα που περιέγραφε.


Στη συνέχεια το blogging στην Ελλάδα έχασε το νόημά του. Η αρχή έγινε με δημοσιογράφους που βρήκαν ένα τρόπο να γράφουν αυτά που πάντα ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν (είτε γιατί τα Μέσα Ενημέρωσης στα οποία εργάζονταν δεν τους επέτρεπαν, είτε γιατί πολύ απλά δεν εργάζονταν σε Μέσα Ενημέρωσης!) και στη συνέχεια με κάθε έναν που ήθελε να «ενημερώσει» όλη την κοινότητα του ελληνικού Internet για αυτά που ο ίδιος θεωρούσε σοβαρά και με τον τρόπο που ο ίδιος έβρισκε σωστό. «Νερό στο μύλο» της αντίληψης ότι «blogging σημαίνει εμπρηστική θεματολογία και ύφος γραψίματος» έφερε και η, με νομικές μεθόδους, κίνηση πολιτικών εναντίον blogs που έγραφαν αρνητικά για τους ίδιους. Στόχος η ανωνυμία των συντακτών – κάτι που είναι ενδογενές στο Internet από τη γέννησή του! – με τραγελαφικά αποτελέσματα. Κάποιοι σκέφτηκαν πως αφού δεν μπορούσαν να βρουν τα πραγματικά πρόσωπα πίσω από τις «ηλεκτρονικές προσωπικότητες», θα μπορούσαν να υποχρεώσουν τους πάροχους να δώσουν στοιχεία για αυτές! Κάτι ανάλογο με το ότι επειδή κάποιος με βρίζει στο κινητό μου, μπορώ να κυνηγήσω τον κατασκευαστή του!


Όσο περισσότερο ακούγονται τα blogs, τόσο μεγεθύνεται και η στρέβλωση. Αφού σε αυτά βρίσκονται τα περισσότερα παρα-πολιτικά, παρα-κοινωνικά, και λοιπού ύφους δημοσιεύματα, τόσο περισσότερο ενισχύεται η συγκεκριμένη άποψη, πως blog σημαίνει «είδηση». Έρχεται και η περίπτωση με την ανάρτηση αποτελεσμάτων δημοσκοπήσεων
που απαγορεύεται στα ΜΜΕ, αλλά κάποιοι blogers θεωρούν πως δεν τους αφορά, αφού «τα blogs δεν είναι ΜΜΕ». Τότε η ακατάσχετη ειδησεογραφία και τα σχόλια επί παντός του επιστητού πως ερμηνεύονται; Σαν προσωπικές εμπειρίες σε «προσωπικά ιστολόγια»;


Και το μπέρδεμα συνεχίζεται! Η απόφαση του Πρωτοδικείου Ροδόπης αναφέρει πως «Στην έννοια του ηλεκτρονικού τύπου εντάσσεται μόνο η διαδικτυακή μορφή των ήδη υπαρχόντων μέσων ενημέρωσης, δηλαδή οι ιστοσελίδες των εφημερίδων, των περιοδικών, των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών». Άρα το www.zougla.gr δεν είναι ΜΜΕ, όπως επίσης και το http://www.in.gr έστω και αν ανήκει σε έναν από τους μεγαλύτερους δημοσιογραφικούς οργανισμούς της χώρας.


Είναι άτιμο πράγμα το Internet! Έφερε τόσες αλλαγές που συντηρητικοί κύκλοι (όπως κυβερνήσεις και νομικές αρχές) δυσκολεύονται να τις αντιληφθούν, πόσο μάλλον να τις κατανοήσουν. Έχει δώσει τεράστια δύναμη σε κάθε ένα από τους απλούς πολίτες, αλλά αυτό ταυτόχρονα αποτελεί και το μεγαλύτερο μειονέκτημά του. Γιατί τόση πληροφορία πώς να την αναγνώσεις και πώς να την ξεδιαλύνεις;


Και στην Ελλάδα οι Νέες Τεχνολογίες αποτελούν «πεδίο δόξης λαμπρόν» – ειδικά για όποιους αυτοπροδιορίζονται «ειδικοί επί του θέματος».


Υπάρχουν πολλοί θεσμοί που επιβάλλεται να εκσυγχρονιστούν, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις που έφεραν οι Νέες Τεχνολογίες. Η διανομή 126.000 netbooks στους μαθητές Α’ Γυμνασίου είναι καλή εξέλιξη – τόσο για τους μαθητές, όσο και για τις διαδικασίες της Ελληνικής Παιδείας. Οι νέοι «netizens» επιβάλλεται να εξοικειωθούν με τις νέες τεχνολογίες αλλά και να έχουν σωστή αντίληψη για το τι είναι να είσαι «πολίτης του κόσμου» σήμερα, ιδιαίτερα ενός κόσμου που η ηλεκτρονική του πλευρά θα συνεχίσει να επεκτείνεται και να εξελίσσεται…


Τρύφων Σωτηρόπουλος   neo2.gr

ΤΑ ΜΠΛΟΥΖ ΤΟΥ ΠΥΘΑΓΟΡΑ


ΤΟ ΟΜΩΝΥΜΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΙΣΩΣ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΓΝΩΣΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ 6ο π.Χ. ΑΙΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΖΗΣΕ. ΟΜΩΣ, ΠΡΩΤΟΣ ΑΥΤΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΟΡΔΗ: ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ. ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΜΟ, ΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ, ΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ, ΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΩΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΡΟΤΩΝΑ ΤΗΣ ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑΣ, Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΔΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΚΕΨΗ.

Περνούσε λένε κάποτε έξω από ένα σιδεράδικο και οι ήχοι από τα χτυπήματα των σφυριών τον οδήγησαν να ανακαλύψει την οκτάβα. Έτσι τουλάχιστον θέλει ένας από τους πολλούς θρύλους που κατά καιρούς κυκλοφόρησαν για τον Πυθαγόρα, τον μακρυμάλλη φιλόσοφο και ταξιδευτή από την Σάμο, ο οποίος εκτός από μαθηματικός και γεωμέτρης ήταν κυρίως μουσικός και -μέσω αυτής του της ιδιότητας-θεραπευτής. Γραπτά δεν άφησε, εκείνο όμως που έμεινε από τους βιογράφους του, τους μαθητές και όσους ακολουθούν και σήμερα τους δρόμους που άνοιξε είναι πως απ’ όλες τις επιστήμες ανώτερη θεωρούσε τη μουσική. Ύψιστη μουσική για τον Πυθαγόρα-όπως και για τον Σωκράτη αργότερα- είναι η φιλοσοφία.

Βάση των πάντων ο αριθμός. Όλα τα γνωστά πράγματα έχουν αριθμό, δίδασκε. Χωρίς αυτόν τίποτα δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο στοχασμού και γνώσης. Τέλειος αριθμός το 10 – η ιερή Τετρακτύς, το άθροισμα των τεσσάρων, πρώτων φυσικών αριθμών (1+2+3+4=10) από τους οποίους δημιουργούνται οι αναλογίες των αρμονικών, η αρμονία, ο μεγάλος νόμος του σύμπαντος, η πηγή και η ρίζα της φύσης. Η τετρακτύς, που συχνά την ταύτιζαν με το Μαντείο των Δελφών, έγινε η ουσία της διδασκαλίας των Πυθαγορείων αλλά και αφορμή για πλείστες όσες διαστρεβλώσεις από τσαρλατάνους αριθμομάντεις, αποκρυφιστές, θεοσοφιστές και «ελληνόψυχους». Επέτρεπε όμως στους Πυθαγόρειους να μιμούνται με την μουσική την αρμονία των σφαιρών: των πλανητών και των άστρων που ανάλογα με την απόστασή τους από την Γη, αντιστοιχούσαν σε συγκεκριμένα μουσικά διαστήματα. Σύμφωνα με τους Νεοπυθαγόρειους και τον ρωμαίο Πλίνιο, η Γη εξέπεμπε ντο, η Σελήνη ρε, ο Ερμής μι ύφεση, η Αφροδίτη μι, ο Ήλιος σολ.. η κλίμακα της κοσμικής αρμονίας.

Ο Πυθαγόρας αντιλαμβανόταν το Σύμπαν ως ένα τεραστίων διαστάσεων μονόχορδο, τον «κανόνα», το ανώτατο άκρο του οποίου άγγιζε το απόλυτο πνεύμα και το κατώτατο την απόλυτη ύλη. Από τις υποδιαιρέσεις της χορδής αυτής δημιουργήθηκαν τα διαστήματα και μέσα από αυτά οι μελωδίες και οι ρυθμοί που χρησιμοποιούσε ο Πυθαγόρας για να θεραπεύει τα ανθρώπινα πάθη. Στα κουρδίσματά του στην επτάχορδη λύρα που έπαιζε βασίστηκε η αρχαία ελληνική μουσική, ενώ τις αρχές της αρμονίας του ενσωμάτωσε η ευρωπαϊκή μουσική μέχρι τον Μπαχ, που πρότεινε την υποδιαίρεση της οκτάβας σε 12 ημιτόνια – κάτι όμως που ήδη είχε κάνει, δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ο Αριστόξενος από τον Τάραντα, από την Κάτω Ιταλία,από εκεί που 26 αιώνες πριν άκμασε η φιλοσοφκή σχολή του Πυθαγόρα.


DETAILS / META ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Κείμενο: Γιώργος Χριστοδουλόπουλος

Περιοδικό Ε – Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Οι επτά πύλες της (άνευ όρων) αγάπης

Ερευνητές ανακάλυψαν ποιες περιοχές του εγκεφάλου «γεννούν» την αγάπη που δεν ζητεί ανταλλάγματα

ΛΟΝΔΙΝΟ Καναδοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι βρήκαν απαντήσεις για ένα από τα πιο δυνατά αλλά και πιο μυστηριώδη συναισθήματα. Σύμφωνα με τους επιστήμονες που πραγματοποίησαν την έρευνα, η αγάπη για την οποία κάποιος μπορεί να δώσει τα πάντα (ακόμη και τη ζωή του) χωρίς να περιμένει κάποια ανταπόδοση δεν είναι ένα απλό αυθόρμητο συναίσθημα αλλά ένας περίπλοκος μηχανισμός στον οποίο συμμετέχουν επτά διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. 

«Η χωρίς προϋποθέσεις και όρους προσφορά αγάπης θεωρείται μια από τις κορυφαίες εκφάνσεις πνευματικότητας η οποία αποτελεί προνόμιο του ανθρώπου. Ως σήμερα, όμως, δεν γνωρίζαμε απολύτως τίποτε για τις νευρωνικές πηγές της δημιουργίας της» δήλωσε στους «Τimes» ο καθηγητής Μάριο Μπόρεγκαρντ , καθηγητής του Κέντρου Ερευνών Νευροφυσιολογίας του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ, ο οποίος ήταν ο επικεφαλής της έρευνας. 

Οι ερευνητές αποφάσισαν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο είδος αγάπης καθώς, σύμφωνα με τη θεωρία της εξέλιξης, αυτό το συναίσθημα που φθάνει στα όρια της αυτοθυσίας αφορά μόνο τα άτομα που σχετίζονται με τη μεταφορά των γονιδίων μας στις επόμενες γενιές, δηλαδή τον/τη σύντροφό μας και τα παιδιά μας. Οπως όμως γνωρίζουμε, αυτού του είδους τα συναισθήματα εμφανίζονται και ανάμεσα σε άτομα που δεν έχουν τόσο ισχυρή σχέση. Έτσι οι επιστήμονες αποφάσισαν να ερευνήσουν το θέμα και επέλεξαν να μελετήσουν χαμηλόμισθα άτομα που προσέχουν και φροντίζουν ανθρώπους με προβλήματα. 

Τα άτομα αυτά εξ ορισμού θεωρήθηκαν από τους επιστήμονες ότι σε σχέση με άλλες κατηγορίες εργαζομένων έχουν πιο αυξημένα «επίπεδα» της αγάπης χωρίς ανταλλάγματα. Οι ερευνητές μελέτησαν τον εγκέφαλό τους χρησιμοποιώντας μαγνητικούς τομογράφους και διαπίστωσαν ότι επτά περιοχές εμπλέκονται στην παραγωγή του συγκεκριμένου συναισθήματος. Ορισμένες από αυτές τις επτά περιοχές σχετίζονται και με την παραγωγή της ντοπαμίνης, της χημικής ουσίας που συνδέεται άμεσα με τα αισθήματα της ευχαρίστησης, της ανταμοιβής, αλλά και της ευφορίας. Μια σειρά από αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε αυτά τα επτά κέντρα κάνει πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται τόσο δυνατά και έντονα για αυτόν που αγαπούν ώστε δεν διστάζουν να προσφέρουν ακόμη και τη ζωή τους προς όφελός του. 

από  ΤΟ ΒΗΜΑ online

Ο ΕΜΙΡΗΣ ΚΙ Ο ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΣ

Με τον Εμίρη του Κατάρ, Σεΐχη Χαμάντ Μπιν Χαλίφα Αλ Θάνι συναντήθηκε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμνλής στη Ντόχα, στο πλαίσιο της τριήμερης επίσκεψης που πραγματοποιεί στη χώρα. Μεταξύ άλλων ο πρωθυπουργός συζήτησε το θέμα της πώλησης της Ολυμπιακής.

Από το ΕΘΝΟΣONLINE