Category Archives: TENOR SAX

Ben Webster – King of the Tenors

Album: king of the tenors
Label: Verve
Format: MP3@320 kbps
Sound Quality: FULL
Size: 83 MBTime 39:23
Type: Album
Country: USA
Release Date: 1953
Genre: JAZZ
By 1953, Ben Webster had carved out his own niche in the world of jazz (and certainly in the world of saxophone). Early in his career, the tenor man was under the spell of Coleman Hawkins and some critics considered him a mere copy. However, by the ’50s, Webster had formed his own idiom. Still showing his roots, Webster nonetheless began to play with more flexible phrasing and a unique breathy tone. Uptempo numbers were intense yet controlled, and his ballad work (probably his greatest asset) was lyrical and more emotional than that of any of his contemporaries.
On KING OF THE TENORS we hear Webster in two different versions of the Oscar Peterson Quartet. The first setting features only one horn (Webster), the second session features legends Harry «Sweets» Edison (trumpet) and Benny Carter (alto sax) in addition to Webster. This reissue includes a previously unreleased version of «Poutin» as well as superb renditions of standard tunes «Tenderly,» «Don’t Get Around Any More,» and the lovely Irish traditional «Danny Boy.»

 01. Tenderly
 02. Jive At Six
 03. Don’t Get Around Much Any More
 04. That’s All
 05. Bounce Blues
 06. Pennies From Heaven
 07. Cotton Tail
 08. Danny Boy
 09. Poutin’
 10. Bounce Blues (Previously Unissued Alternate Take)

 11. That’s All (Single Version)

 Ben Webster (tenor saxo)
 Benny Carter (alto saxo)
 Harry «Sweets» Edison (trumpet)
 Oscar Peterson (piano)
 Barney Kessel, Herb Ellis (guitar)
 Ray Brown (bass)
 J.C. Heard, Alvin Stoller (drums)
This 1953 date matched Webster with such peers as alto saxophonist Benny Carter, trumpeter Harry Edison, and pianist Oscar Peterson for a series of elegant yet soulful and exuberant small group dates. With no cut longer than four and a half minutes, the players didn’t have time for excess statements or overkill; they had to quickly get to the heart of the matter in their solos, make their points, and return to the head. The original session has been enlarged by the addition of two previously unissued tracks, plus an alternate version of «That’s All» that was later issued as a single. Label head Norman Granz excelled in producing swing-oriented, crisply played mainstream dates. Although this date is more than four decades old, Ben Webster’s solos have a freshness and vitality that make them quite relevant to contemporary events.

by Ron Wynn

Courtesy All Music

It was the critic Leonard Feather who dubbed Ben Webster «the Clark Gable of the tenor saxophone, at once a brute and a hero». The opening two tracks of this 1953 vintage recording proves the point with a breathy, caressing «Tenderly» followed by an up-tempo «Jive At Six» with Webster sinking his teeth into the reed to produce an urgent, gutsy sound. The album couples the first two sessions Webster did for Verve producer Norman Granz, who made sure that the tenor saxophonist had colleagues of an equal stature. On all 11 tracks Webster is backed by the Oscar Peterson Trio plus a drummer and on five of them he is joined by Harry Edison and Benny Carter for some excellent mainstream jazz. The album contains the previously unissued minor key blues «Poutin'» and two takes each of «Bounce Blues» and a gorgeous ballad, «That’s All». Webster was a unique player who had complete control of the tenor and was capable of bringing his sound down to a whisper and then allowing it to die away leaving just a vibrating column of air in the instrument. This album demonstrates the artistry of a true giant at peak form. –Steve Voce


Sound Quality: Lossless
Format: Flac / mp3_256Kbps
Record Label: Prestige Records
Year Released: 1969
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 60, ο Dexter Gordon (1923-1990) ζούσε στην Κοπεγχάγη και κατά διαστήματα επισκεπτόταν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκείνη την εποχή, στην Ευρώπη, οι μουσικοί της Τζαζ αντιμετωπίζονταν σαν καλλιτέχνες και όχι σαν «διασκεδαστές». Ο ρατσισμός επίσης ήταν σε πολύ μικρότερη κλίμακα.
Για αρκετά χρόνια δεν είχε επιστρέψει, όταν το 1969 επισκέφθηκε τη Νέα Υόρκη για να πραγματοποιήσει δύο ηχογραφήσεις δίσκων.
Ένας παραγωγός με όραμα συνέλαβε τότε την ιδέα να τον φέρει σε επαφή και να συνεργαστεί με τον εξίσου θρυλικό τενόρο σαξοφωνίστα James Moody.
Μαζί τους έπαιξαν ακόμη, κορυφαίοι μουσικοί όπως ο θρύλος Barry Harris πιάνο, ο μπασίστας Buster Williams και ο ντράμερ Al ‘Tootie’ Heath.
Από τη φοβερή αυτή συνεύρεση βγήκε το ‘Montmartre‘ που κάνει το άνοιγμα στο δίσκο. Το όνομα προήλθε από το ομώνυμο club της Κοπεγχάγης, που φιλοξενούσε τον Gordon.
Ο Gordon και ο Moody παίζουν swing και αναπηδούν από την μια ιδέα στην άλλη. Στη μάχη των 2 tenor sax, βρίσκει κενά και παρεμβαίνει διατηρώντας τις ισορροπίες ο Harris.
To υπέροχο «Rainbow People» είναι γεμάτo από ζεστές πτυχές, που αποκαλύπτουν μια εντυπωσιακή οικειότητα μεταξύ του Dex και του Harris. Το κομμάτι το εμπνεύστηκε ο Gordon στη διάρκεια ενός αεροπορικού ταξιδιού με μια φίλη του, όταν από το παράθυρο του αεροπλάνου αντίκρισαν ένα ουράνιο τόξο. Έτσι μοιάζει να είναι κι αυτό. Ένα πολύχρωμο γυαλί.
Η δεύτερη πλευρά του αρχικού LP, άνοιγε με το “Stanley the Steamer”, ένα κομμάτι που ο Dex είχε ηχογραφήσει το 1955 με τον ντράμερ Stan Levey. Εδώ ο ρυθμός είναι πιο γρήγορος από την αρχική έκδοση και ο «Tootie» προσθέτει στο θέμα κάποια Latin στοιχεία.
Στο δραματικό «Those were the days«, ο Dex κεντάει κάθε νότα και φράση πάνω στους νοσταλγικούς ήχους του παρελθόντος και στη συνέχεια παίζει σύγχρονο (για την εποχή) swing!
Πρόκειται συνολικά για ένα δίσκο που ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος. Η ηχογράφηση του έγινε στη Νέα Υόρκη στις 2 & 4 Απριλίου του ’69 και η μεταφορά του σε ψηφιακή έκδοση το 1993.
Κατά τη δεκαετία του 70′ ο Gordon επέστρεψε για να ζήσει στη Νέα Υόρκη για μια ακόμη φορά. Ασχολήθηκε πολύ με ηχογραφήσεις και περιοδείες , και κέρδισε μία υποψηφιότητα για το Βραβείο της Ακαδημίας από την συμμετοχή του στην ταινία «Round Midnight«.
Ακούγοντας τις προάλλες σε κάποιο νεανικό ραδιοφωνικό σταθμό (αυτόν που άκουγε ο γιος μου) μια σύγχρονη εκτέλεση του «Those were the days» του pop hit της Mary Hopkin’s των 60s, απ αυτές που κάποιος σύγχρονος τραγουδιστής «ραπάρει» πάνω σε παλιές μελωδίες, σκέφτηκα ότι ο διασκευαστής, αποκλείεται να έχει ακούσει αυτήν εδώ την εκτέλεση!!

1. MONMARTE 10:54

Digitally remastered by Phil De Lancie (1993, Fantasy Studios, Berkeley, California).
Though tenor sax legend Gordon was living in Europe in the ’60s (where jazz players were treated as artists rather than «entertainers,» and where racism was less an issue), he would come back home to the USA to play and record. That’s where TOWER comes in, where a producer with brains paired Gordon with the equally legendary tenor saxophonist James Moody on the album’s easy-going yet spirited opener «Montmartre.» No dueling saxes–just a sheer, for-the-fun-of-it blowing session on a Gordon original.
As a matter of fact, almost all of TOWER’s tunes are Gordon originals–none of the usual standards. The exception is Mary Hopkin’s ’60s pop hit «Those Were the Days,» to which Gordon gives a regal treatment, adding to the song’s melancholy tone a thoughtful, pensive groove. The band are all masters of their instruments: piano legend Barry Harris, bassist Buster Williams (not well known when this album was originally released) and drummer Al «Tootie» Heath (brother of Percy and Jimmy). Down to earth, solid and swinging.
Recorded in New York, New York from April 2-4, 1969. Originally released on Prestige (7623). Includes liner notes by Ira Gitler.
Personnel: Dexter Gordon (tenor saxophone); James Moody (saxophone, tenor saxophone); Barry Harris (piano); Albert «Tootie» Heath (drums).
Recording information: New York, NY (04/02/1969/04/04/1969).
Photographer: Morty Yoss.
Unknown Contributor Roles: Albert «Tootie» Heath; Barry Harris ; Buster Williams.
Personnel: Dexter Gordon, James Moody (tenor saxophone); Barry Harris (piano); Buster Williams (bass); Al «Tootie» Heath (drums).
cd Universe